മരുഭൂ വസന്തം 2 [ലസ്റ്റർ] 135

വിൻസന്റ് പിടി അയച്ചു അവളെ സ്വാതന്ത്ര്യയാക്കി ടവ്വൽ കഴുത്തിൽ നിന്ന് വലിച്ചെടുത്തപ്പോൾ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ കണ്ണീരിലൂടെ അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി അവൾ നിർത്താതെ ചുമച്ചു കൊണ്ട് കൈകാലുകൾ തളർന്നു കുഴഞ്ഞു കിടന്നു.

തല ഒരു വശത്തേക്ക് ചരിച്ച് നിലയ്ക്കാതെ ചുമച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണീർവാർത്തു കിടന്നപ്പോൾ അവളുടെ സർവ്വ നാടികളെയും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് മലർത്തി വച്ചിരുന്ന പൂറിലേക്ക് നനഞ്ഞു പിരിച്ച ടവ്വൽ ശക്തമായി ചാട്ടവാറു പോലെ വന്നു പതിച്ചു.

“ആാാാ..അമ്മേ..”

അവൾ വേദന കൊണ്ട് ദിക്കുകൾ നടുങ്ങുന്ന ശബ്ദത്തോടെ കൂവി നിലവിളിച്ചു. പക്ഷെ ശ്വാസംമുട്ടി മൂക്കിൽ നിന്നും വായിൽ നിന്നും വെള്ളം ചീറ്റി നിലവിളി വലിയൊരു ഞരക്കമായി തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിപ്പോയി. വീണ്ടും വീണ്ടും ആ പ്രഹരം അവളെ സഹനത്തിന്റെ ചക്രവാളങ്ങളിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് പോയി.

അവസാന ശക്തിയും സംഭരിച്ച് കുഴഞ്ഞ കൈപത്തി പതുക്കെ ഉയർത്തി ഒരു തവണ “എന്തിനാ, എന്താ കാര്യം” എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ആംഗ്യഭാഷയിൽ ചോദിച്ചപ്പോഴേക്കും അവൾ കൈ കുഴഞ്ഞു കണ്ണുകൾ മേലേക്ക് മറിഞ്ഞു ബോധമറ്റ് നിശ്ചലയായി. വല്ലാത്തൊരു ആനന്ദത്തോടെ വിൻസന്റ് ടവ്വൽ നിലത്തേക്ക് ഇട്ടിട്ട് കൂടാരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

തൊട്ട് മുന്നിൽ ബാറക്..!

ആ കേന്ദ്രത്തിലെ മുഖ്യ ജോലിക്കാരനായ സുഡാനി.! അവൻ കിതക്കുന്നുണ്ട്, ഒരുപക്ഷെ അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഓടിവന്നതായിരിക്കാം.

“തആൽ, ലഖദ് ജലബ്തുൽ അഘ്രാദ് (വാ, സാധനങ്ങൾ കൊണ്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്)

വിൻസന്റ് തനിക്കറിയാവുന്ന പോലെ അറബിയിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു. ആറടിയോളം പൊക്കവും അതിനൊത്ത വണ്ണവുമുള്ള കറുത്തിരുണ്ട ഒരു മനുഷ്യൻ. പക്ഷേ കണ്ടാൽ ഭീകരമെന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്ന നിസ്സഹായനായ ഒരു വ്യക്തിയായിരുന്നു ബാറക്. ഗൾഫിലേക്ക് ജോലി തേടി വന്ന അയാൾ ഏറെ നാളത്തെ അലച്ചിലിന് ശേഷം,