മരുഭൂ വസന്തം 4 [ലസ്റ്റർ] 147

“ആആഹ്‌. മ്മ്മ്… ആഹ്..മുത്തേഹ്.. അടിക്ക് ചക്കരെ.. കൊല്ലെടാ…” അവൾ ഇന്നോളം തന്റെ പൂറിൽ ആരും കുത്തിനിറച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഉറപ്പിന്റെ ചൂടുള്ള മാംസക്കട്ടിയിൽ പെട്ട് ആടിയുലഞ്ഞു. ഉറക്കെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പുലമ്പാൻ തുടങ്ങി. അവനെ കെട്ടിപ്പുണർന്ന് ചുംബനം കൊണ്ട് വസന്തം തീർത്തു. തൊടിയിൽ ഇടവപ്പതി സുരതാഘോഷം തീർക്കുമ്പോൾ, ഭൂലോകം തണുത്തുറഞ്ഞു കുളിരുമ്പോൾ, ആ പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ടുപേരുടെ ശരീരവും ചുട്ടുപഴുത്തു വിയർപ്പിൽ നനഞ്ഞു.

“ഓഓഓ.. ആാാാ..” വാഹിദ് ഉറക്കെ ഞരങ്ങിക്കൊണ്ട് അവളിലെക്ക് കുനിഞ്ഞു മുലകൾ വായിലാക്കി മൂഞ്ചി നുണഞ്ഞു.

“ഓഹ്.. ന്റെ ഹെർകുലീസ് ചെക്കാഹ്.. ഓഓഓഹ്ഹാാാാ..”

അവൾ സ്വന്തം ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു വലിച്ചു കണ്ണുകൾ കൂമ്പി കിടന്നു വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു. അവൻ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അമർത്തി നാവു ചേർത്തു ചപ്പിക്കൊണ്ട് മുല മുകളിലേക്ക് വലിച്ചുയർത്തി. വായുടെ ചൂടിൽ തിളച്ച മുലക്കണ്ണുകൾ ഊരിതാഴേക്ക് വീണു കുലുങ്ങിയിളകി.

അവൾക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു കാൽമുട്ടുകൾ മടക്കി തുടകൾ മലർക്കേ വിടർത്തി പൊക്കിപ്പിടിച്ചു പൂറിനെ അൽപ്പം വലുതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നിട്ടും ആ വലിയ വണ്ണമുള്ള കുണ്ണ അതിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു താൻ പരിപാലിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ലക്ഷണമൊത്ത, നല്ല മാംസം നിറഞ്ഞു വലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പൂറിന്റെ അല്ലികളെയും നീണ്ട് പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന കന്തിനെയും ചതചരച്ചുകൊണ്ട് കയറിയിറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ ആ കുഞ്ഞു സുന്ദരിയെ അടിച്ചു കൊല്ലട്ടെ, അവനുള്ളത് തന്നെയല്ലേ, അവനല്ലാതെ മറ്റാർക്കുള്ളതാണ്. അവൾ അവന്റെ വിശാലമായ പുറത്തു പ്രണയത്തോടെ തലോടി.