മരുഭൂ വസന്തം 4 [ലസ്റ്റർ] 147

അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ വാതിൽ തുറന്ന് തന്റെ മുന്നിൽ സർവ്വ നഷ്ടപ്പെട്ട നിരാശാഭാവവുമായി നിൽക്കുന്ന രമ്യയെ കണ്ട് അവൻ അമ്പരന്നു. മുഖം ചുവന്നു കലങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മുടി ഉറക്കച്ചടവിൽ എഴുന്നേറ്റ് വന്നത് പോലെ. മുട്ടിനു മുകളിൽ എത്തുന്ന ഒരു നൈറ്റ്‌ ഡ്രസ്സ് മാത്രമേ ധരിച്ചിട്ടുള്ളൂ.

“ഇതെന്ത് കോലം. ഇതിപ്പോ കെട്ടു പ്രായം തികഞ്ഞ പെണ്ണിനെ കൂട്ടാബലാത്സംഘം ചെയ്തത് പോലുണ്ടല്ലോ. എന്താ ടീ കാര്യം.” അവൻ അകത്തേക്ക് കയറി അമ്പരപ്പോടെ ചോദിച്ചു. വാതിലടച്ചു കുറ്റിയിട്ട് കാലുകൾ അൽപ്പം വിടർത്തി ഞൊണ്ടുന്നത് പോലെ നടന്ന് നേരെ സോഫയിൽ വന്നിരുന്നു.

എന്നിട്ട് താഴെമുതൽ തലവഴി വസ്ത്രം ഊരി നിലത്തേക്കിട്ടു. താൻ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കടിച്ചു പറിച്ച എത്ര അടിച്ചാലും ഉള്ളിലിട്ട് ഇളക്കിയാലും പുതുമ പോകാത്ത പൂറും ആടിയുലഞ്ഞു തുള്ളിതുളുമ്പുന്ന മുലയും അവന്റെ മുന്നിൽ അനാവൃതമായി. ആർത്തിയോടെ അതിലേക്ക് മിഴിച്ചു നോക്കി നിൽക്കുന്ന സുധീറിന് മുന്നിൽ അവൾ കാലുകൾ വിടർത്തി പൂറ് പിളർന്നു.

“സാർ. എന്ത് ഭംഗിയായിരുന്നു ഇവിടെ. ഇത് നോക്കൂ. വേദനിച്ചിട്ട് വയ്യ സാറേ.” അവൾ അറിയാതെ കരഞ്ഞു പോയി. അപ്പോഴാണ് സുധീർ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. ആ വിസ്താരമുള്ള മനോഹരമായ മാംസം മുഴുത്തു നിൽക്കുന്ന പൂറിന്റെ രണ്ട് അല്ലികളിലും നാല് വീതം പല്ലുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങി മുറിവ് ഉണങ്ങാതെ നിൽക്കുന്നു. ചുവന്നും കരുവാളിച്ചും നീര് വന്നു വിങ്ങിയും വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിൽ നിൽക്കുന്നു. ഞെട്ടിപ്പോയ സുധീർ അവൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു.