മരുഭൂ വസന്തം 5 [ലസ്റ്റർ] 98

“പറയൂ, എന്താണ് അറിയേണ്ടത്.”? വാഹിദ് ചോദിച്ചു.

“നൂറ.. അവൾ സാറിന്റെ വെറും ഫ്രണ്ട് മാത്രമാണോ അതോ സാർ അവരെ കളിച്ചോ.”? രമ്യ ഒരു മുഖവുരയും കൂടാതെ തുറന്നടിച്ചു ചോദിച്ചു.

“വെറും ഫ്രണ്ട് മാത്രമല്ല, അവളെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്. ഞാൻ കളിച്ചു എന്ന് മാത്രമല്ല, ഈ നാലഞ്ച് ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ രാവും പകലും എണ്ണിത്തീർക്കാൻ പറ്റുന്നതിൽ കൂടുതൽ കളിയെങ്കിലും ഞാൻ അവളെ കളിച്ചുകാണും. ഇന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നതിന്റെ രണ്ട് മണിക്കൂർ മുമ്പും മാറിമാറി രണ്ട് തവണ കളിച്ചിട്ടാണ് വന്നത്. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇഷ്ടത്തിലാണ് രമ്യാ.” വാഹിദ് വിശദമായി പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു.

“ഈശ്വരാ.. എന്നിട്ട് അവൾ എന്ത് നുണയാ പറഞ്ഞേ. സാർ അവളെ നികാഹ് ചെയ്യാതെ വിരലിൽ പോലും പിടിക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല, വല്ല കുരുത്തക്കേടും കൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരട്ടെ, വച്ചേക്കില്ല ഞാൻ എന്നൊക്കെയാ എന്നോട് പറഞ്ഞേ.” അവൾ അതിശയിക്കുന്നത് വാഹിദ് കേട്ടു.

“അവൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാ, ഞാൻ വിരലിൽ അല്ല പിടിച്ചതൊന്നും.” വാഹിദ് ചിരിച്ചു. രമ്യയുടെ പൊട്ടിച്ചിരി അലയെടുങ്ങാത്ത കാറ്റ് പോലെ നീണ്ടുപോയി.

“ഇനി പറഞ്ഞോ എന്ത് സഹായമാണ് വേണ്ടത്.” ചിരിയടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു.

“ആ നാറിയെ നമുക്ക് ഒന്നുകൂടി കാണണം. അവൻ നിന്റെ ദിവ്യസ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഇനിയും കടിക്കുമോന്ന് നമുക്കൊന്ന് കാണാല്ലോ.” വാഹിദ് പറഞ്ഞു.

“അയ്യോ അത് വേണോ സാർ. എന്നെ ആൽബി വിളിച്ചിരുന്നു. ആരാണ് ചെയ്തത് എന്ന് ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പണിതന്നിരിക്കും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു ഭീഷണിപ്പെടുത്തി.”