മരുഭൂ വസന്തം 5 [ലസ്റ്റർ] 98

പരിഗണനയുടെയും വാത്സല്യത്തിന്റെയും കരുതലിന്റെയും തലോടലും ശ്രദ്ധയും താലോലിക്കലും കൊണ്ട് സ്വർഗീയാനുഭവം പകരുന്ന മൈഥുനം പോലെ മനോഹരമാണ് വാഹിദിന്റെ കളികൾ. എങ്കിലും ബാറകിന്റെ കുണ്ണയോളം തന്നെ വരുന്ന ഭീകരതയും തീവ്രതയും ഉഷിരുമാണ് വാഹിദിന്റെ അരയിൽ ഉള്ളത്. അവനെ ഒന്ന് കണ്ടെങ്കിൽ.. അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒന്ന് തളർന്നു വീണു കരയാൻ അവൾ കൊതിച്ചു.

ബാറകിന്റെ കറുത്ത മരവിച്ച പോലുള്ള വിരലുകൾ അവളുടെ മുലയിൽ പിടിച്ചു ഞെരിച്ചു. വേദനിച്ചെങ്കിലും അവൾ ഞരങ്ങിയില്ല. പകരം ഇളകാതെ അതേ കിടപ്പ് തുടർന്നു. അവൻ പതുക്കെ വയറിൽ പിടിച്ചു ഞെരിക്കുകയും മുരടുകയും ചെയ്തു പൊക്കിളിൽ വിരലിട്ടു തിരിച്ചു. പതുക്കെ തണുപ്പ് പുതച്ച അന്തരീക്ഷത്തിൽ എലിസബത്തിന്റെ മേനിയിൽ ചൂട് പടർന്നു തുടങ്ങി.

പൊക്കിളിൽ നിന്ന് നാഭിയിലേക്ക് വിരലുകൾ അരിച്ചു നീങ്ങിയപ്പോൾ അവളുടെ കാലുകൾ പതിയെ അൽപ്പം അകന്ന് കോട്ടവാതിലിലേക്ക് വഴിയൊരുക്കി. പൂറിന്റെ ഇരു ഭാഗങ്ങളിലും തരിപ്പ് പടർന്നു ചൂട് പിടിച്ചു നനവ് ബാധിച്ചു. വണ്ണമുള്ള ആ വിരലുകൾ പൊങ്ങി വന്ന കന്തിനെ കുത്തിയമർത്തി തടവിയപ്പോൾ അവളൊന്നു പിടഞ്ഞു.

“മ്മ്മ്… ഹാ..”

എലിസബത്തിന്റെ വാ പിളർന്നു.

ആകാശത്തു നക്ഷത്രങ്ങൾ കണ്ണ് ചിമ്മിചിരിച്ചു. തണുപ്പ് വിണ്ണിൽ നിന്ന് വിശാലമായ മരുഭൂമിയിലേക്ക് നുഴഞ്ഞിറങ്ങി വിശാലമായ മണൽ മെത്തയെ കുളിരണിയിച്ചു. ബാറകിന്റെ വണ്ണമുള്ള കറുത്ത വലിയ ചുണ്ടുകൾ അത്രതന്നെ മുഴുത്ത ചുവന്ന പൂറിനെ വിഴുങ്ങി കാർന്നു തിന്ന് തുടങ്ങിയപ്പോൾ എലിസബത് മണലിൽ മാന്തിപ്പിടിച്ചു പുളഞ്ഞു.