മരുഭൂ വസന്തം 5 [ലസ്റ്റർ] 98

ഞരമ്പുകൾ എഴുന്നു നിൽക്കുന്ന, എലിസബത്തിന്റെ പാലും നുരയും പുരണ്ട് നനഞ്ഞു കുഴമ്പ് പരുവമായ കറുത്ത ഭീകര ദണ്ഡ് അവളുടെ തരിക്കുന്ന പൂറിന്റെ ചാലിൽ അമർത്തി അവൻ പിന്നെയും വലിച്ചു. കിതപ്പിന്റെയും ഞരക്കത്തിന്റെയും ഒടുവിൽ തികഞ്ഞ നിശബ്ദതയിൽ ഒട്ടകങ്ങളുടെ ചിണുങ്ങുന്ന ശബ്ദവും ആടുകളുടെ കരച്ചിലുകളും മാത്രം അവശേഷിച്ചു.

പിറ്റേന്ന്.!

വിൻസന്റ് പതിവ് പോലെ അവർക്കുള്ള ഉണക്ക കുബ്ബൂസും ക്രീമും മൃഗങ്ങൾക്കുള്ള കാലിത്തീറ്റയും മറ്റുമായി മസ്രഅയിൽ എത്തിയ ദിവസം. കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് വൃത്തിയില്ലാത്ത ബംഗ്ലാദേശികളോട് വണ്ടിയിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ ഇറക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് വിൻസന്റ് ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിച്ച് കൊണ്ട് വണ്ടിയിൽ ഇരുന്നു.

മെലിഞ്ഞുണങ്ങി, കുളിയും നനയുമില്ലാതെ ചെമ്പിച്ചമുടിയും, കറപ്പിടിച്ച വായിലിട്ടു രഹസ്യമായി വാങ്ങുന്ന ഗുഡ്‌ക ചവക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബംഗാളികളെ ഇടക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ സംസാരം തുടർന്നു. അവർ മുഴുവൻ സാധനങ്ങളും ഇറക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഗൂഢമായ ഭാവം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

സംസാരം നിർത്തി മൊബൈൽ സീറ്റിൽ നിക്ഷേപിച്ചു വിൻസന്റ് അവരെ രണ്ട് പേരെയും കൂട്ടി കൂടാരത്തിന്റെ അകത്തേക്ക് നടന്നു. എലിസബത്ത് അവനെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു മുടി കൊതിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

“ആഹാ, മാഡം ബ്യൂട്ടി കെയറിങ്ങിന്റെ തിരക്കിൽ ആണല്ലേ.” അവൻ പരിഹാസത്തോടെ അവളെ സമീപിച്ചു.

എലിസബത്ത് കേട്ടതായി നടിച്ചില്ല. ആ അവഗണന അയാളെ ചൊടിപ്പിച്ചു. മേശയിൽ വച്ചിരുന്ന സ്റ്റീൽ മഗ്ഗ് കൈയിൽ എടുത്ത് എലിസബത്തിന്റെ മുഖം പിടിച്ചു തന്റെ നേരെ പിടിച്ച് നെറ്റിയിലെ വലിയ മുറിപ്പാടിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു. പ്രാണൻ വെടിയുന്ന വേദനയോടെ അവൾ ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു.