മരുഭൂ വസന്തം 5 [ലസ്റ്റർ] 98

ബംഗാളികൾ അത് കണ്ട് ഞെട്ടി വിറച്ചു നിന്നു. വിൻസന്റ് അവളെ മലർത്തി കിടത്തി വസ്ത്രം ഊരിയെറിഞ്ഞിട്ട് പൂറിലേക്ക് വിരൽ ഇറക്കി ഒന്ന് കറക്കി. എലിസബത് വേദനകൊണ്ട് പുളഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു. ഉടുതുണി ഇല്ലാതെ, ഇത്ര മനോഹരിയായ ഒരു പെണ്ണിനെ മുതലാളി തങ്ങളുടെ മുന്നിലിട്ട് ചെയ്യുന്നത് കണ്ട ആ രണ്ട് പേരും ഒരു ഭ്രാന്തനെ കണ്ടത് പോലെ വിൻസന്റിനെ തുറിച്ചു നോക്കി.

“നായിന്റെ മോളെ. ഇതിനുള്ളിൽ അല്ലേ നിന്റെ ആ പന്ന വാഹിദ് ഒരു പകലും രാത്രിയും മുഴുവൻ കേറിമേഞ്ഞത്. തന്റെ അവസാന സുഖിക്കൽ ഓർമ്മയില്ലേ ടീ മൈരേ.” അയാൾ വെറുപ്പോടെ പല്ല് ഞെരിച്ചു മുരണ്ടു. അവൾ കാറികരഞ്ഞു.

“ആ നായിന്റെ മോൻ ഇവിടെ വന്നിട്ടുണ്ട്. നിന്നെ തിരഞ്ഞു വന്നതാവും. ഇവിടെ, ഈ മരുഭൂമിയിൽ നിന്റൊപ്പം അവനും ഉണങ്ങി വരണ്ടു ചാവും, നോക്കിക്കോ ” അയാൾ കൈപത്തി ചുരുട്ടി പൂറിലേക്ക് തള്ളിയിറക്കി ഒന്ന് ഇളക്കിമറിച്ചു. പിന്നെ ആ വൃത്തികെട്ട ബംഗാളികളോട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു.

മടിച്ചു മടിച്ചു നിന്ന അവരെ അവൻ കണ്ണുരുട്ടി ഭീഷണിപ്പെടുത്തി. രണ്ട് പേരും ആ കട്ടിലിൽ ചെന്നിരുന്ന് എലിസബത്തിന്റെ മുലയിലും തുടയിലും തടവി. പതിയെ അവരുടെ ശരീരം ചൂട് പിടിക്കുകയും എല്ലാം മറന്ന് അവളിലെക്ക് പടർന്നു കയറുകയും ചെയ്തു. ഗുഡ്‌ക ചവക്കുന്ന വായിലെ കൊഴുത്ത തുപ്പൽ ജലവും മഞ്ഞ നിറം കലർന്ന ഉമിനീരും പൂറിലും മുലയിലും നിറഞ്ഞു ദുർഗന്ധം വമിച്ചു.

അറപ്പോടെ എലിസബത് എല്ലാം സഹിച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് കിടന്ന്. ആ ദൃശ്യം വല്ലാത്തൊരു നിർവൃതിയോടെ വിൻസന്റ് ആദ്യാവസാനം നോക്കിക്കണ്ടു അവിടത്തന്നെ നിന്നു. ഒടുവിൽ നേരം ഇരുട്ട് വീണു തുടങ്ങിയപ്പോൾ, ജീവച്ഛവമായ എലിസബത്തിനെ ഒരു നോക്ക് നോക്കിയിട്ട്, അവളെ മാറിമാറി അടിച്ചു തളർന്നു കുഴഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബംഗാളികളെയും കൂട്ടി വണ്ടിയിലേക്ക് കയറി ഓടിച്ചു പോയി.