മരുഭൂ വസന്തം 6 [ലസ്റ്റർ] 100

“മിടുക്കൻ . എനിക്ക് ഇനിയും ഒത്തിരി വേണം ഈ ഇരുമ്പ് വീരന്റെ ശക്തി..” അവൾ സ്നേഹത്തോടെ അവനെ ഉമ്മവച്ചു.

“എന്തൊരു സാധനമാണ് നിനക്ക്. ആഹ് മറക്കാൻ പറ്റാത്ത സുഖം..” അവൻ കിതപ്പിനിടയിൽ മന്ത്രിച്ചു പോയി. അവൾ തന്നെത്തന്നെ മറന്ന് വിയർപ്പിൽ വഴുതുന്ന വാഹിദിന്റെ പുറത്തുകൂടി കൈ ചുറ്റി അവനെ ആഞ്ഞു പുണർന്ന്, മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ചുംബിച്ചു. വീണ്ടും ബെൽ മുഴങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ വാഹിദ് ചാടി എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രം ധരിച്ചു. ജാസ്മിൻ കിടക്കയിലും നിലത്തും ചിതറിക്കിടന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്ത് കുളിമുറിയിലേക്ക് ഓടി. വാഹിദ് വാതിലിനു നേർക്ക് നടന്ന് വ്യൂ ഹോളിലൂടെ കൊറിഡോറിലേക്ക് നോക്കി.

രമ്യ.!

അവളെന്താ ഇവിടെ.? വാഹിദിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. എങ്കിലും നൂറയല്ലല്ലോ എന്നൊരു ആശ്വാസവും അവന് തോന്നി. വാഹിദ് കുളിമുറിയുടെ വാതിൽക്കലേക്ക് നോക്കിയിട്ട് വാതിൽ തുറന്നു.

“മോർണിംഗ് സാർ.” അവൾ മനോഹരമായ ചിരിയോടെ അവനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. അവളോട് അകത്തേക്ക് കയറാൻ മറന്ന് നിന്നിടത്തു നിന്ന് തന്നെ അവൻ തിരിച്ചും.

“ഇതെന്ത് കോലം..റൂമിൽ എസി വർക്കാവുന്നില്ലേ.” അവനെ തുറിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ എത്ര നേരമായി ഇവിടെ നിന്ന് ബെൽ അടിക്കുന്നു.. സാർ ഇതെവിടായിരുന്നു.”?

അവന്റെ വിയർത്ത ശരീരത്തിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ടീഷർട്ട് ലേക്ക് നോക്കി അവൾ ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ ഒന്ന് മടിച്ചു കിടന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ വൈകി. ബാൽക്കണിയിൽ ചെറുതായൊന്നു വർക്ഔട് ചെയ്യുവായിരുന്നു. ജാസ്മിൻ മാം ഫുഡ്‌ കൊണ്ട് വന്നിരുന്നു, അവർ വന്നു ഡോർ തുറന്നോളും ന്ന് കരുതി.” വാഹിദ് വിദഗ്ദമായി നുണ പറഞ്ഞു. രമ്യ അവനെ മുട്ടിയിരുമ്മി അകത്തേക്ക് കയറി.