മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം] 85

​”മം… അത് കുഴപ്പമില്ല. ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ് താൻ?”

​”ഞാൻ ആ മൂഡോഫ് മാറാൻ ഒരു ബിയർ അടിക്കാൻ വന്നതാണ്.” ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞു.
​”അടിപൊളി! ഇപ്പോൾ തന്നെ ആ പരിപാടി നിർത്തി റൂമിൽ പോകാൻ നോക്ക്. എന്നിട്ട് എനിക്ക് മെസ്സേജ് അയക്ക്…” ആതിരയുടെ ആ മെസ്സേജിൽ ഒരു ചെറിയ അധികാരം കലർന്നിരുന്നു.

ബിയർ ലാസ്റ്റ് സിപ്പും കുടിച്ച്, അൽപം ലഹരിയോടെ ഞാൻ റൂമിലെത്തി. ഫോണെടുത്ത് ഉടനെ മെസ്സേജ് ഇട്ടു: “Hi, I’m in room.”

​ആതിര അപ്പോഴും ഓൺലൈൻ തന്നെയുണ്ട്. മെസ്സേജ് അയച്ച പാടെ മറുപടി വന്നു: “മം… എത്രയെണ്ണം അടിച്ചു?”

​ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞു: “ഒന്ന്.”

​അവൾ വിട്ടില്ല. “സാധാരണ അത്രയേ ഉള്ളോ?”

​മാർക്കറ്റിംഗ് എക്സിക്യൂട്ടീവ് ആയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് കള്ളം പറയുന്നതിനേക്കാൾ ഇഷ്ടം സത്യം വളച്ചൊടിക്കാതെ പറയുന്നതാണ്. ഞാൻ ടൈപ്പ് ചെയ്തു: “ബിയർ ആണെങ്കിൽ രണ്ടെണ്ണം, ഹോട്ട് ആണെങ്കിൽ മൂന്നോ നാലോ…”

​അവളുടെ അടുത്ത ചോദ്യം റെഡിയായിരുന്നു: “സ്ഥിരമുണ്ടോ?”

​”ഇല്ല… ഹോട്ട് ഫ്രണ്ട്‌സിന്റെ കൂടെ മാത്രം. ബിയർ ഇടയ്ക്ക് ബോറടിക്കുമ്പോൾ മാത്രം.”

“അതൊക്കെ പോട്ടെ നീ ഞാൻ ചോദിച്ച കാര്യത്തിന് മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ആതിര..
വൈശാഖ് നീ പറഞ്ഞില്ലേ..ആ സ്പാർക്ക്… അത് എനിക്കും തോന്നി. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ സംസാരിച്ചതും.”

​ഞാൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ഇരുന്നു. അവൾ തുടർന്നു: “പക്ഷേ വൈശാഖ്, ഞാൻ ഓപ്പൺ ആയി പറയാം. പ്രേമം, കല്യാണം… അതൊക്കെ എനിക്ക് മതിയായി. സഹിക്കാവുന്നതിലും കൂടുതൽ ഞാൻ സഹിച്ചു. ഇനി എനിക്ക് വയ്യ. പൊതുവെ എനിക്ക് ആണുങ്ങളോട് ഇപ്പോൾ വലിയ താല്പര്യമൊന്നുമില്ല. പിന്നെ നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു കൗതുകം തോന്നി, അതാണ് സംസാരിച്ചത്.”