മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം] 330

​ഞാൻ പതുക്കെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു: “എനിക്ക് മനസ്സിലായെടോ… ഞാൻ എന്റെ കാര്യം നേരത്തെ പറഞ്ഞല്ലോ. എനിക്കും ഈ കമ്മിറ്റ്‌മെന്റിനോട് വലിയ താല്പര്യമൊന്നുമില്ല. ഒരു ഫ്രീ ബേർഡ് ആയി പാറി നടക്കാനാണ് എനിക്കിഷ്ടം. പക്ഷെ നിന്റെ സൗന്ദര്യം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കൊരു ആകർഷണം തോന്നി.”

​ബിയറിന്റെ ലഹരിയിൽ കൈകൾക്ക് അല്പം വേഗത കൂടി. അവൾ ഉടനെ ചോദിച്ചു: “നിനക്ക് എന്റെ എന്ത് കണ്ടിട്ടാണ് ഇത്ര ആകർഷണം തോന്നിയത്?”

​ഒന്നും നോക്കിയില്ല, ഞാൻ ആ നഗ്നസത്യം അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞു: “ആദ്യം കാണുന്നത് ഭംഗി തന്നെയാണല്ലോ ആതിരാ… നിന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആ ഭംഗിയിൽ ഒരു ക്രഷ് തോന്നി. പിന്നെ നമ്മൾ സംസാരിച്ചപ്പോൾ നിന്റെ ആ രീതിയും സംസാരവും എനിക്ക് വല്ലാതെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.”

“ആതിരാ… നാളെ ഞാൻ തിരിച്ചു പോവുകയാണ്. പോകുന്നതിന് മുൻപ് നമുക്ക് ഒന്നുകൂടി കാണാൻ പറ്റുമോ?”

​അവൾ ഉടനെ മറുപടി നൽകി, “നോക്കാം… നാളെ പോകുന്നതിന് മുൻപ് നീ ഒന്നുകൂടി മെസ്സേജ് അയക്ക്. അപ്പോൾ പറയാം.”

​എന്നിട്ട് അവൾ ഒരു “Good Night” കൂടി അയച്ചു. ആ മെസ്സേജും നോക്കി, നാളത്തെ ആ കൂടിക്കാഴ്ച നടക്കുമോ എന്നോർത്ത് ഞാൻ മെല്ലെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ, ഞാൻ മീറ്റിംഗിന് പോകാൻ റെഡിയായി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അവളുടെ മെസ്സേജ് വന്നത്: “Good morning Spiderman… മീറ്റിംഗിന് പോയോ?”

​ഞാൻ റിപ്ലൈ ഇട്ടു: “ഇല്ല, റെഡിയായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.”
​”ഓക്കേ…” അവൾ മറുപടി നൽകി.

​വൈകുന്നേരം കാണാൻ പറ്റുമോ എന്ന് ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ ചോദിച്ചു: “അപ്പോ വൈകുന്നേരം കാണാൻ പറ്റില്ലേ?”