മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം] 85

​”മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞിട്ട് മെസ്സേജ് ഇട്, അപ്പോൾ നോക്കാം…” എന്നായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി.
​ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ അത് ചോദിച്ചതെന്ന് ആതിരയ്ക്ക് മനസ്സിലായിക്കാണും എന്ന് ഞാൻ വെറുതെ വിചാരിച്ചു. എന്തായാലും മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ ആ പച്ചക്കൊടിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കാത്തിരിപ്പിലായിരുന്നു ഞാൻ.

മീറ്റിംഗ് തുടങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ഞാൻ ഫോൺ സൈലന്റ് ആക്കിയിരുന്നു. പക്ഷേ മനസ്സ് മുഴുവൻ ഫോണിലായിരുന്നു. അഞ്ച് മണിക്ക് മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങിയ ഉടനെ ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. ആതിരയുടെ മെസ്സേജ് വന്നിട്ടുണ്ട്: “കഴിഞ്ഞോ മീറ്റിംഗ്?”
​ഞാൻ ഉടനെ അവളെ വിളിച്ചു. ഫോൺ എടുത്ത പാടെ അവൾ ചോദിച്ചു, “എവിടെയാണ് ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്?”

​”ഞാൻ ഇപ്പോൾ വൈറ്റിലയിലാണ്.” ഞാൻ മറുപടി നൽകി.

​”ഓക്കേ… എങ്കിൽ നേരെ മെട്രോ എടുത്ത് ടൗൺഹാൾ സ്റ്റേഷനിൽ ഇറങ്ങൂ. ഞാൻ അവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം.” ആതിര പറഞ്ഞു.

ടൗൺഹാൾ മെട്രോ സ്റ്റേഷന് പുറത്തിറങ്ങി അവളെ തിരയുന്നതിനിടയിലാണ് ആ വിളി വന്നത്: “Spiderman…!”

​തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ഞാൻ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ അമ്പരന്നുപോയി. ഇന്നലെ ട്രെയിനിൽ കണ്ട ആതിരയേ അല്ല ഇത്! ചുവന്ന സ്ലീവ്‌ലെസ് ടോപ്പും പിങ്ക് ലെഗ്ഗിൻസും ധരിച്ച്, ആ ടൈറ്റ് ലെഗ്ഗിൻസിൽ അവളുടെ തുടകളുടെ വണ്ണവും ചന്തിയുടെ ഷേപ്പും എല്ലാം വളരെ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ഷാൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ മുലകളുടെ വലുപ്പവും..
ആ വേഷത്തിൽ എടുത്തുനിന്നു

ആധുനിക രീതിയിൽ മുടി ഒതുക്കി വെച്ച് ഒരു റിവർ EV സ്കൂട്ടറിൽ അവൾ ഇരിക്കുന്നു. ആ വേഷത്തിൽ അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസം വല്ലാതെ കൂടിയിരിക്കുന്നു. ഷാൾ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ രൂപഭംഗി എടുത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. ആ തിരക്കേറിയ റോഡിൽ നിൽക്കുന്നവർ മുഴുവൻ ഞങ്ങളെത്തന്നെ നോക്കുകയാണ്.