മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം] 330

​എന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് ആതിരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു മന്ദഹാസം വിരിഞ്ഞു. ആ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ അപ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക കെമിസ്ട്രി വർക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ ലഗേജ് റാക്കിലിരുന്ന ആ ‘സ്പൈഡർമാൻ’ ഇപ്പോൾ ആതിരയുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്തോ കാമുകനോ ഒക്കെ ആയി മാറുകയാണ്.

എന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് അവൾ കുറച്ചുനേരം എന്നെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു: “വൈശാഖ്… നിന്റെ ആ റിട്ടേൺ യാത്ര നാളത്തേക്ക് മാറ്റിയാലോ?”
​സന്തോഷം കൊണ്ട് എന്റെ ഉള്ളിലൊരു വിസിൽ മുഴങ്ങി! ആതിരയുടെ ആ ഓഫർ കേട്ടപ്പോൾ രണ്ടാമതൊന്ന് ആലോചിക്കേണ്ട കാര്യമേ ഇല്ലായിരുന്നു. ആ സ്ലീവ്‌ലെസ് ടോപ്പും ടൈറ്റ് ലെഗ്ഗിൻസും ധരിച്ച ആതിരയുടെ ഗ്ലാമറിന് മുന്നിൽ എന്റെ സകല പ്ലാനുകളും ഞാൻ കാറ്റിൽ പറത്തി.

​ഞാൻ അവളുടെ കൈകളിൽ ഒന്നുകൂടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു പറഞ്ഞു: “ഓഫ്‌കോഴ്സ്! എനിക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ല. നിന്റെ കൂടെ ഒരു ദിവസം കൂടി കിട്ടുകയാണെങ്കിൽ അതിലും വലിയ സന്തോഷം വേറെന്താണ് ആതിരേ…”

​എന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കം വന്നു. അവൾ പതുക്കെ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. “എങ്കിൽ ശരി… നമുക്ക് ഈ രാത്രി ആഘോഷിക്കാം. നീ ഫ്രഷാകാൻ നോക്ക്, ഞാൻ നമുക്ക് കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ഓർഡർ ചെയ്യാം… അതോ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടാക്കണോ?”

ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു പറഞ്ഞു, “നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് കുക്ക് ചെയ്യാം ആതിരേ… അതാകുമ്പോൾ കൂടുതൽ രസമുണ്ടാകും.”