മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം] 330

“വൃത്തുകെട്ടവൻ…!” എന്ന് അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആ വിളിയിൽ ദേഷ്യത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരുതരം അനുവാദവും പ്രണയവും കലർന്നിരുന്നു. അവളുടെ ആ നീല ടീഷർട്ടിലെ നൈലോൺ തുണി എന്റെ കൈകളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ഫീൽ വിവരിക്കാൻ കഴിയാത്തതായിരുന്നു.

ബിയർ കുപ്പികൾ പകുതിയോളം തീർന്നു. ആതിര എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാരി നിൽക്കുകയാണ്. ആ നീല ടീഷർട്ടിലൂടെ അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ ആകൃതി കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ കാതിനോട് ചേർന്ന് ചോദിച്ചു:
​”ആതിരേ… നിനക്ക് നല്ല വലിയ മുലയാണല്ലോ!”

​എന്റെ ആ തുറന്നുപറച്ചിൽ കേട്ട് അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി, എന്നിട്ട് മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നെ ഒന്ന് തള്ളി മാറ്റി. “പോടാ… ഇതിപ്പോ അത്ര വലിയ വലിപ്പമൊന്നുമില്ല. നിന്റെ തോന്നലാണ്!” അവൾ കുറച്ചു നാണത്തോടെയും എന്നാൽ കുസൃതിയോടെയും പറഞ്ഞു.
​ടീഷർട്ട് അവളുടെ ദേഹത്തോട് അത്രമേൽ ഒട്ടിനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട് അവൾക്ക് അത് മറച്ചുപിടിക്കാനും കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ആ കാറ്റിൽ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ പാറുമ്പോൾ, ആതിരയുടെ ആ മോഡേൺ രൂപം എന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു സുന്ദരമായ ചിത്രമായി പതിഞ്ഞു.

വലിപ്പമൊന്നുമില്ല” എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ വിടാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല. ഞാൻ അവളെ പതുക്കെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വലിച്ചിരുത്തി. എന്നിട്ട് അവളുടെ കാതിനോട് ചേർന്ന് കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു, “എങ്കിൽ പിന്നെ എനിക്കൊന്ന് നോക്കണമല്ലോ… ശരിക്കും വലിപ്പമുണ്ടോ എന്ന്!”

​എന്റെ അടുത്തു ചാരിയിരുന്ന അവളുടെ ആ നീല നൈലോൺ ടീഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ ഞാൻ പതുക്കെ ഇടതു കൈ അകത്തേക്ക് കടത്തി. ബ്രാ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ കൈകൾ നേരിട്ട് അവളുടെ ആ ചൂടുള്ള മുലകളിൽ തൊട്ടു. ആ മൃദുവായ സ്പർശനം എന്നെ വല്ലാതെ ഉന്മത്തനാക്കി.