മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം] 330

​വീണ്ടും ഞാൻ ആ കവാടത്തിൽ എത്തി. ഇത്തവണ വളരെ പതുക്കെ, ഓരോ ഇഞ്ചായി ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറ്റാൻ തുടങ്ങി. “വൈശാഖ്… പതുക്കെ… എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു …” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ പണി തുടർന്നു.

ഞാൻ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ, ഓരോ മില്ലിമീറ്ററായി ആ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള കുണ്ണ അവളുടെ ആ ചുവന്നു തുടുത്ത പൂറിലേക്ക് ഇറക്കി. പകുതിയോളം എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ ആ ഇടുങ്ങിയ ചാൽ എന്റെ കുണ്ണയെ മുറുക്കിപ്പിടിക്കുന്നതായി എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആതിരയുടെ മുഖത്ത് വേദനയും സുഖവും കലർന്നൊരു ഭാവമായിരുന്നു.

​”ആഹ്ഹ്… വൈശാഖ്… പതുക്കെ… അവിടെത്തന്നെ നിർത്ത്…” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് എന്റെ തോളിൽ ആഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചു.

​അവൾ ആ അവസ്ഥയുമായി ഒന്ന് പൊരുത്തപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഞാൻ പതുക്കെ ആ പകുതി ദൂരത്തിൽ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. പതുക്കെ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും… ആ വഴുവഴുപ്പുള്ള പൂറിലേക്ക് എന്റെ കുണ്ണ ഉരസി കയറുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന ആ ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി. ഓരോ തവണ ഞാൻ ഉള്ളിലേക്ക് തള്ളുമ്പോഴും ആതിരയുടെ ശരീരം ബെഡിൽ തട്ടി ഉയരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ആതിരയുടെ ആ പിടച്ചിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ചൂടും എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അവൾ പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു എന്നെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ “ഇനി മുഴുവനായും എടുത്തോ” എന്നൊരു മൗനാനുവാദം ഉള്ളതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

അവളുടെ ആ വിടർന്ന കണ്ണുകളിലെ സമ്മതം കണ്ടതോടെ ഞാൻ പിന്നെ ഒട്ടും വൈകിയില്ല. എന്റെ അരക്കെട്ടിന്റെ മുഴുവൻ കരുത്തും ആവാഹിച്ച് ഞാൻ ഒറ്റ പുഷ് നൽകി!
​”അമ്മേ…!” ആതിരയുടെ ഒരു ദീർഘമായ നിലവിളി ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.