മരുഭൂമിയിൽ പെയ്ത മഴ [ജോൺ എബ്രഹാം] 330

​എന്റെ ആ ഡയലോഗ് കേട്ടതും അവൾ ആവേശത്തോടെ തന്റെ വേഗത കൂട്ടി. അവളുടെ നീണ്ട മുടിയിഴകൾ എന്റെ മുഖത്ത് തഴുകി. വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളി പോലെ പടർന്നു. അവൾ കണ്ണുകളടച്ച്, ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുപിടിച്ച് ആ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് പായുകയായിരുന്നു.

അവൾ എന്റെ മുകളിലിരുന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് ആടുമ്പോൾ, ഞാൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. എന്റെ മസിലുകൾ അപ്പോഴും ആ സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ വലിഞ്ഞു മുറുകിയിരുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ആധികാരത്തോടെ പറഞ്ഞു: “എടീ… നീ ഒന്ന് കുനിഞ്ഞു നിൽക്ക്… എനിക്ക് നിന്റെ ആ ചാലിലേക്ക് പിന്നിലൂടെ ഒന്ന് ആഴ്ന്നിറങ്ങണം!”

​എന്റെ ആ ഡയലോഗ് കേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് വിറച്ചു. ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവൾ എന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് സാവധാനം ഇറങ്ങി. ബെഡിൽ മുട്ടുകുത്തി നിന്ന്, കൈകൾ തലയണയിൽ ഊന്നി അവൾ പതുക്കെ കുനിഞ്ഞു. അവളുടെ ആ തടിച്ചുരുണ്ട വെളുത്ത ചന്തികൾ ഇപ്പോൾ എന്റെ കൺമുന്നിൽ ഒരു മലനിര പോലെ ഉയർന്നു നിന്നു.

വാക്സ് ചെയ്ത ആ ചാലിലെ ചുവന്ന ഇതളുകൾ പിന്നിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ ഒരു നിധി പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

​ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി. എന്റെ ഉരുക്കുപോലെയുള്ള കുണ്ണ അവളുടെ ആ ചന്തികൾക്കിടയിൽ ഉരസി. ആ ചൂട് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ആതിര തലയണയിൽ മുഖമമർത്തിക്കൊണ്ട് ഒരു നീണ്ട സീൽക്കാരം പുറപ്പെടുവിച്ചു. “വൈശാഖ്… പതുക്കെ… അവിടെത്തന്നെ… പ്ലീസ്…” അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.