ഞാൻ പതുക്കെ ആ നെയ്ച്ചോറും ചിക്കൻ കറിയും കൂട്ടി ഒരു ഉരുള ഉരുട്ടി അവളുടെ വായോട് അടുപ്പിച്ചു. “ദാ മോളെ… കഴിക്കൂ…” എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ അത് അവൾക്ക് വാരിക്കൊടുത്തു. അവൾ അത് സാവധാനം വാങ്ങി കഴിച്ചു.
രണ്ടാമത്തെ ഉരുള കൊടുക്കാൻ നോക്കിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ചത്. അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ ചെറുതായി ചുവന്നിരിക്കുന്നു, ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ ആ കൺകോണിൽ പൊടിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു. അവൾ വേഗം മുഖം തിരിച്ച് അത് തുടച്ചുമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഒരുപക്ഷേ, ജീവിതത്തിൽ അവൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിച്ച ആ പരിഗണനയും സ്നേഹവും ഒരുമിച്ച് കിട്ടിയതുകൊണ്ടാവാം ആ മരുഭൂമിയിലെ മഴ ഇപ്പോൾ കണ്ണുനീരായി പെയ്തത്.
ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ച് പാത്രമൊക്കെ മാറ്റിവെച്ച് ഞങ്ങൾ വീണ്ടും ആ ബെഡിലേക്ക് വന്നു. ആതിരയുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത സമാധാനം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ ബെഡിൽ മലർന്നു കിടന്ന് എന്റെ ഒരു കൈ അവൾക്കായി നീട്ടിക്കൊടുത്തു. അവൾ പതുക്കെ ആ കയ്യിൽ തല വെച്ച്, എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു.
എന്റെ ആ മസിലുകളുള്ള കൈ അവൾക്ക് ഒരു തലയണ പോലെ സുഖമുള്ളതായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ കൈകൾ എന്റെ അരക്കെട്ടിന് ചുറ്റും പിണച്ചു വെച്ച് എന്നെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ 12-ാം നിലയിലെ നിശബ്ദതയിൽ ഞങ്ങളുടെ ശ്വാസതാളം മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു. ആതിര പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു: “വൈശാഖ്… ഇത്രയും കാലം ഞാൻ മിസ്സ് ചെയ്തത് ഈയൊരു ചേർത്തുപിടിക്കലാണ്… നിന്റെ ഈ ചൂടിൽ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ലോകം മൊത്തം കിട്ടിയതുപോലെ തോന്നുന്നു.”
superb one
Good presentation, without any lag. Intimacy among them is highly appreciable. Congratulations to the writer.
love it..