“ഇതിന്റെ മൂക്ക് കുഞ്ഞപ്പന്റെ പോലെ ആണല്ലോടി രേഷ്മേ… കണ്ടാൽ തന്നെ അറിയാം, ഇത് അവന്റെ മൂക്ക് കോപ്പി ചെയ്തതാ!”
അത് കേട്ടതും രേഷ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു നാണക്കുറവും കൊഞ്ചലും കലർന്ന ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൾ കുഞ്ഞിന്റെ തലയിൽ തടവി, ഭാരതിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി പറഞ്ഞു,
“ഒന്ന് പോ അമ്മേ… കളിയാക്കാതെ! എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നേ? ഇത് ജയന്റെ മകനാ… മൂക്ക് അല്പം വളഞ്ഞതാണെന്ന് മാത്രം!”
ഭാരതി ചിരി അടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് തുടർന്നു, “അല്ലടി മോളെ, ജയന്റെ മൂക്ക് നേർത്തതല്ലേ? ഇതിന്റേത് കുഞ്ഞപ്പന്റെ പോലെ തടിച്ചും വളഞ്ഞും… അവന്റെ മുഖം മുഴുവൻ ഇതിലുണ്ട്. കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോൾ പോലും അവന്റെ ഓർമ്മ വരുന്നു!”
രേഷ്മ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് മാറോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അല്പം നനഞ്ഞു, പക്ഷേ ചിരി മാറിയില്ല. “അമ്മേ… എന്താ വേണ്ടത്?? ഇനി കുഞ്ഞിന്റെ ചുണ്ട്, കൈകൾ… എല്ലാം കുഞ്ഞപ്പന്റെ പോലെയാണെന്ന് പറയുമോ?”
ജയൻ അടുത്ത് നിന്ന് മിണ്ടാതെ നോക്കി നിന്നു., ഭാരതി കുഞ്ഞിനെ തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “മോളെ… സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്താ കുഴപ്പം? കുഞ്ഞ് സുന്ദരനല്ലേ? അവന്റെ അച്ഛന്റെ മുഖം കിട്ടിയാൽ എന്താ പ്രശ്നം?”
രേഷ്മ കുഞ്ഞിനെ ചുംബിച്ചു. “എന്റെ കുഞ്ഞ്… എനിക്ക് മാത്രം വേണ്ടത്. മൂക്ക് ആരുടേതാണെന്ന് എനിക്കറിയാം… പക്ഷേ ഇത് എന്റെ മോനാ!” അവൾ ജയനെ ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു.
ജയൻ അതുകേട്ടു കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചു.
( ശുഭം )
XXXXXXxXXXXXXXXXXXXXXXXXx
ഉടൻ വരുന്നു കാത്തിരിക്കുക
good story interested
നലൢ കഥ
ഊക്കുന്നതിനു പകരം തൂക്കുകയെന്നു തന്നെ എഴുതൂ ഒരു ചേഞ്ച് തൃശൂർ കാർക്ക് വേണ്ടി!