മറുനാട്ടിൽ ഒരു ഓണാഘോഷം 9 [ഏകൻ] 144

അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ആതു പിന്നേയും ചോദിച്ചു.

“ഈ കിച്ചു ഏട്ടൻ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ആണോ..? എപ്പോഴും ദേഷ്യം പിടിച്ചു.. ”

“ഏയ്‌. അല്ല. സാർ പാവമാ. വെറും പാവം. ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും നല്ലയാൾ. അല്ലെങ്കിൽ ഒരേഒരു നല്ല ആൾ. സാറിന് സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമേ അറിയൂ. ആരേയും വെറുക്കാനോ ആരോടെങ്കിലും ദേഷ്യം കാണിക്കാനോ അറിയില്ല. പാവമാ എന്റെ സാർ. വെറും പാവം. ” ഗൽബി വളരെ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.

“എന്നിട്ടും കിച്ചു ഏട്ടൻ, എന്റെ അമ്മയോടും വല്യമ്മയോടും. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരോടും ഇങ്ങനെ കാണിക്കുന്നത് എന്ത് കൊണ്ടാ..? എന്നോടുപോലും കിച്ചു ഏട്ടൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്. ഞാൻ കിച്ചു ഏട്ടനോട് എന്ത് ചെയ്തിട്ടാ.. കിച്ചു ഏട്ടൻ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്…?” ആതു നിരാശയോടെ ചോദിച്ചു.

“അത് എനിക്ക് അറിയില്ല ആതു.. ഒരു പക്ഷെ അതിന് എന്തെങ്കിലും കാരണം ഉണ്ടാകും. അങ്ങനെ പെരുമാറാൻ മാത്രം ഉള്ള എന്തെങ്കിലും വിഷമം സാറിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടാകും. . അല്ലെങ്കിൽ സ്നേഹകൂടുതൽ കൊണ്ടാകും. അല്ലാതെ ഞാൻ എന്ത് പറയാനാ ആതു. എനിക്ക് ഒന്നേ അറിയൂ. എന്റെ സാർ വെറും പാവമാ. ആരുടേയും കണ്ണീര് കണ്ട് നിൽക്കാൻ എന്റെ സാറിന് ആവില്ല. അത്രയും പാവമാണ് എന്റെ സാറ്. അതുമാത്രം എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്. ” ഗൽബി പറഞ്ഞു.

അപ്പോഴേക്കും അവർ നടന്നു കുന്നിൻ ചെരുവിൽ എത്തി. അവിടെ ഒരുപാട് പൂക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

തുമ്പയും, ചെക്കിയും, ചെമ്പരത്തിയും, തെച്ചിയും, കാക്കപ്പൂവും., കോളാമ്പി പൂ അങ്ങനെ പലവിധം പൂക്കൾ. ആതുവിന്റെ കൂട്ടുകാർ എല്ലാവരും പൂക്കൾ പറിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.