“ഓക്കെ, എന്ത് കുറച്ച് കാര്യങ്ങളാണ് ഞാനിപ്പോ ചെയ്യേണ്ടത്..?” അവൾ ശ്വാസം വലിച്ച് പിടിച്ച് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ വേണ്ടത് പറഞ്ഞപ്പോ അവള് ഒന്ന് മടിച്ചു. പക്ഷേ അതൊന്നും അയാളുടെ ഭാര്യയും മക്കളും നാട്ടുകാരും അറിയില്ലെന്ന് ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്ത ശേഷമാണ് അവള് ചെയ്യാമെന്ന് സമ്മതിച്ചത്.
അങ്ങനെ, അദ്യം അവളെ കൊണ്ട് ഞാനൊരു പെറ്റിഷൻ എഴുതി വാങ്ങിച്ചു. എന്നിട്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തത് പോലെ അവളെ പറയിച്ച് അതൊക്കെ എന്റെ മൊബൈലില് ഞാൻ വീഡിയോ എടുത്തു. എന്നിട്ട് അവളുടെ കൈയിലും കഴുത്തിൽ നിന്നൊക്കെ ആ പൊള്ളിയ പാടുകളുടേ ഫോട്ടോസ് ഞാൻ എടുത്തു. അവളുടെ ദേഹം മുഴുവനും പാടുകള് ഉണ്ടാവുമെന്ന് അറിയാം, പക്ഷേ വേണ്ടിവന്നാൽ മാത്രം അതൊക്കെ പിന്നീട് നോക്കാമെന്ന് ഞാൻ വിട്ടു.
“ഇനി എന്താണ് ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത്…?” അവള് പേടിയോടെ ആണെങ്കിലും എന്റെ കൂടെ പൂര്ണമായി സഹകരിക്കാന് തയാറായി അവള് ചോദിച്ചു.
“നിന്റെ മാമൻ ഇപ്പൊ എവിടെ ഉണ്ടാവുമെന്ന് വല്ല ഐഡിയയുമുണ്ടോ..?”
“പുള്ളി ഡെയ്ലി 10:30 ആവുമ്പോ ഇങ്ങോട്ട് വരാറുണ്ട്. എന്റെ കൂടെ ഒരു മണിക്കൂര് റിസപ്ഷനിൽ ഇരുന്ന് എന്നെ ബ്രെയിന് വാഷ് ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കും. ഞാൻ അധികം മൈന്റ് ചെയ്യാറില്ല. അതോടെ പുള്ളി തിരികെ പോകും.” അവള് വെറുപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ സമയം നോക്കി. 9:40 ആയതേയുള്ളു.
“ധ്വനി ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്. ഇപ്പൊ തന്നെ അയാളെ വിളിക്ക്.”
“വിളിച്ചിട്ട് എന്തു പറയണം..?” പേടിയോടെ അവള് ചോദിച്ചു.
