“വേദനിക്കട്ടെ, അമ്മമാരുടെ മനസ്സ് ഇതിനേക്കാളും എത്രയോ അധികം വേദനിക്കുമെന്ന് ഇനിയെങ്കിലും നീ മനസ്സിലാക്കണം.” അമ്മ പിന്നെയും ചെവി രണ്ടിനെയും നല്ലപോലെ വലിച്ചു പിടിച്ച് തിരുമ്മി.
ഒടുവില് വേദന കാരണം എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അമ്മ എന്റെ ചെവി രണ്ടും വിട്ടത്. എന്നിട്ട് സ്വന്തം എളിയിൽ കൈകൾ കുത്തി കൊണ്ട് ദേഷ്യത്തില് ചോദിച്ചു, “ഇപ്പോഴാണോടാ ഈ വഴിയൊക്കെ ഓർമ്മ വന്നത്..? നീ ഈ വീട്ടില് വരാതെ എത്ര ദിവസമായെന്നറിയോടാ നിനക്ക്..? നിന്നെ കാണാതെ എത്ര ദിവസമായെന്നും അറിയോടാ..?”
“സോറി എന്റെ ഷൈനിയമ്മേ, തിരക്കായി പോയത് കൊണ്ടല്ലേ ഞാൻ വരാത്തത്.” നീറി പുകയുന്ന ചെവികളെ വക വെക്കാതെ ഞാൻ എന്റെ അമ്മയുടെ രണ്ട് തോളിലും പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “പിന്നേ ഷീന മോൾടേ കല്യാണത്തിന് വച്ച് നമ്മൾ കണ്ടിട്ട് ഒരാഴ്ചയല്ലേ ആയുള്ളു…?”
അമ്മ പെട്ടന്ന് ദേഷ്യത്തില് എന്റെ രണ്ടു കൈയും സ്വന്തം തോളത്ത് നിന്നും തട്ടി മാറ്റി. “വീട്ടില് വച്ച് കണ്ണ് നിറച്ച് നിന്നെ കാണുന്നതും, കല്യാണ വീട്ടില് തിരക്കു പിടിച്ച് നടക്കുന്ന ജോലിക്കിടയിലും കല്യാണ ചടങ്ങുകൾക്കുമിടയ്ക്ക് നിന്നെ മിന്നായം പോലെ കാണുന്നതും തമ്മില് വ്യത്യാസമില്ലേടാ..?” ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ ദേഷ്യത്തില് എന്റെ രണ്ട് കവിളും ഒരുമിച്ച് പിടിച്ചു പിച്ചു.
“യ്യോ.., സോറി മമ്മി.” കവിള് നന്നായി വേദനിച്ചെങ്കിലും കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ ക്ഷമ ചോദിച്ചു. “എന്റെ തെറ്റ് തന്നെയാ, ഷൈനിയമ്മേ. ഇത്രയൊക്കെ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചില്ലേ, ഇനിയെങ്കിലും എന്റെ മമ്മ എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂന്നേ, എന്താ ക്ഷമിക്കില്ലേ..?” ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ അമ്മയുടെ സൈഡിൽ പോയി നിന്നുകൊണ്ട് അമ്മയുടെ തോളിൽ കൈയിട്ട് അമ്മയെ എന്റെ ശരീരത്തിന്റെ സൈഡിലായി നന്നായി ചേര്ത്തു പിടിച്ചപ്പോ അമ്മയുടെ ദേഷ്യം കുറച്ചൊന്നു മാറി അമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചു. ഒടുവില് എന്റെ ഇടുപ്പിൽ രണ്ട് കൈകൾ കൊണ്ടും വട്ടംചുറ്റി അമ്മയോട് എന്നെ മുറുകെ ചേര്ത്തു പിടിച്ചിട്ട് എന്റെ തോളിന് താഴെയായി മുത്തി.
