“ഓഹോ, ഇപ്പൊ പിണക്കം മാറിയോ..?” ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ ഞാൻ മാറോട് ചേര്ത്തു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ഇല്ലടാ അച്ചാച്ചാ, ഇപ്പോഴും പിണക്കമാ.” അവള് ദേഷ്യത്തില് പറഞ്ഞു.
“ഭയങ്കര പിണക്കമാണോടി മോളെ…?” അവളുടെ മുടിയിൽ തഴുകി ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“ഭയങ്കരമായി പിണങ്ങാൻ പറ്റുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് കുറച്ച് മാത്രം.” ദേഷ്യം മാറി അവള് ചെറിയ കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു.
“കുറച്ച് പിണക്കമുണ്ടെന്നത് ശെരിക്കും സത്യമാണോ ജെസ്സി മോളെ..?” അവളുടെ നെറുകയില് ചുംബിച്ച ശേഷം ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“കുറച്ച് ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പൊ ഇല്ല.” ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവള് എന്നെ തള്ളിവിട്ടിട്ട് മലര്ന്നു കിടന്നു. “എന്നാലും എന്റെ സ്നേഹം മോശമായ തരത്തിൽ ആയിരിക്കുമെന്ന് സംശയിച്ചില്ലേ..!! ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ ഉടനെ അങ്ങനെ എങ്ങനെ സംശയിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു..!?” ചിരി നിര്ത്തി അവള് സങ്കടം പറഞ്ഞു.
“സോറി ജെസ്സി.” ടീച്ചർ സംശയം പറഞ്ഞപ്പോ, എന്നോടുള്ള നിന്റെ അമിതമായ സ്നേഹം കൂടിക്കൂടി നീ പോലുമറിയാതെ അത് ചിലപ്പോ വഴിമാറി പോയിട്ടുണ്ടാകുമോന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു പോയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ സംശയിച്ചു പോയത്. പക്ഷേ ഞാൻ അങ്ങനെ സംശയിക്കാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.. എന്റെ തെറ്റ്, ഇപ്പൊ അത് മനസ്സിലായി. സോറി ജെസ്സി മോളെ.” അല്പ്പം വിഷമത്തോടേയും അതിലേറെ ആശ്വാസത്തോടേയും ഞാൻ പറഞ്ഞു.
ഒടുവില് അവള് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “മതി അച്ചാച്ചാ. എനിക്ക് ഇപ്പൊ സങ്കടം മാറി. ഇനി സോറി ഒന്നും എന്നോട് പറയേണ്ട.” അതും പറഞ്ഞ് ജെസ്സി എന്നോട് ചേര്ന്ന് വന്നിട്ട് മലര്ന്നു തന്നെ കിടന്നു.
