ഞാൻ കഴിച്ച ശേഷം സ്വർണ്ണയുടേ നമ്പറിലോട്ട് വിളിച്ചു.
“ഹാ മാഷേ, എവിടെയാണ് നിങ്ങൾ..? എന്തായി അവിടത്തെ കാര്യങ്ങൾ..? എല്ലാം കഴിഞ്ഞോ..? വേണ്ടതൊക്കെ കിട്ടിയോ..? നാട്ടില് എത്തിയോ..? അതോ ഇപ്പോഴും കാട്ടിലൂടെ കറങ്ങി നടക്കുവാണോ..?” കോൾ റിസീവ് ചെയ്തിട്ട് ഭയങ്കര ഉത്സാഹത്തോടെ അവള് ചോദ്യ ശരങ്ങൾ എറിഞ്ഞു.
“ഹലോ സ്വർണ്ണ മേഡം—”
“പ്ലീസ്, സ്വർണ്ണ മാത്രം മതി മാഷേ.”
“ഓക്കെ.” ഞാൻ ഉടനെ സമ്മതിച്ചു. “ഇന്നലെ രാത്രിയാണ് എല്ലാം കഴിഞ്ഞത്. നാളെ രാത്രി അല്ലെങ്കിൽ മറ്റന്നാൾ വെളുപ്പിന് ഞാൻ ചിലപ്പോ നാട്ടിലെത്തും. ചിലപ്പോ ഉച്ചക്ക് ആയിരിക്കാം.” ഞാൻ അറിയിച്ചു.
“അതെന്താ മാഷേ, എപ്പോ എത്തുമെന്ന് നിങ്ങള്ക്ക് തന്നെ ഉറപ്പില്ലേ..?” അവള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കളിയാക്കി.
“അതുപിന്നെ ഇവിടെ നിന്നും 30, 34 മണിക്കൂറത്തേ യാത്രയുണ്ട്. ഇടക്ക് റെസ്റ്റ് എടുക്കാതെ വണ്ടി ഓടിക്കാന് ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ചെറിയ ചെറിയ റെസ്റ്റ് മാത്രമാണ് എടുക്കുന്നതെങ്കിൽ നാളെ രാത്രി എത്തും. പക്ഷേ എവിടെയെങ്കിലും റൂം എടുത്താൽ പിന്നെ എത്ര മണിക്കൂര് റെസ്റ്റ് എടുക്കുമെന്ന് എനിക്കുതന്നെ അറിയില്ല. അതുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.”
“ഓ അങ്ങനെ. ഓക്കെ മാഷേ. അപ്പൊ മറ്റന്നാള് വരുമെന്ന് തന്നെ വെക്കാം, രണ്ട് ദിവസത്തേക്ക് എങ്കിലും നിങ്ങളുടെ മറ്റുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ തിരക്കായിരിക്കും, അപ്പൊ നമ്മുടെ മസാജ് എന്നതേക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് പറയാമോ..?” ഉത്സാഹത്തോടെ അവള് ചോദിച്ചു.
