അപ്പോ അവൾ ടെൻഷൻ കേറി പിടിച്ചു വച്ചിരുന്ന ശ്വാസം വിട്ടിട്ട് കുറച്ച് സമാധാനമായി ശ്വസിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേട്ടു. അവള് കൂടുതൽ റിലാക്സായ ശേഷം സംസാരിച്ചോട്ടേന്ന് കരുതി ഞാൻ മിണ്ടാതെ വെയിറ്റ് ചെയ്തു.
കുറേനേരം അങ്ങനെ കടന്നുപോയി. ഒടുവില് അവള് ഒന്ന് ചുമച്ച് തൊണ്ട ക്ലിയർ ചെയ്തു.
“എനിക്കൊരു കാര്യം ജിനുവിനോട് സംസാരിക്കാനുണ്ട്. പക്ഷേ ഫോണിലൂടെ ശരിയാവില്ല. ഒരു മണിക്കൂര് കഴിഞ്ഞ് കുറച്ച് റെസ്റ്റെടുക്കാനായി ഞാൻ എന്റെ റൂമിലേക്ക് പോകും. അന്നേരം ജിനു എന്റെ റൂമിലേക്ക് വരാമോ….? നമുക്ക് നേരിട്ട് സംസാരിക്കാം. പിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാകുമോ…?” വെപ്രാളപ്പെട്ട് അത്രയും ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അവള് സംസാരിച്ചിട്ട് അവള് ശ്വാസം പിടിച്ച് എന്റെ മറുപടിക്കായി കാത്തിരുന്നു.
“എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ല. ഞാൻ വരാം. റൂം നമ്പർ എത്രയാ..?”
“601. ജിനുവിന്റെ തൊട്ടടുത്ത റൂം.”
അതുകേട്ട് മനസ്സിൽ ഞാൻ ചിരിച്ചുപോയി. അപ്പൊ എന്തോ സംസാരിക്കാൻ നേരത്തെ തീരുമാനിച്ച് എല്ലാം കരുതിക്കൂട്ടി തന്നെയാണ് ധ്വനി എനിക്ക് ഈ റൂം തന്നെ തന്നിരിക്കുന്നത്.
“ഓക്കെ, ഞാൻ ഉറപ്പായും വരാം. പിന്നെ എന്ത് പ്രശ്നം ആണെങ്കിലും നമുക്ക് പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കാം, അതുകൊണ്ട് ടെൻഷൻ ഒന്നും വേണ്ട. ഒന്നും വിചാരിച്ച് പേടിക്കേണ്ട, എന്തു സഹായവും ഞാൻ ചെയ്തിരിക്കും.” ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഞാൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോ ധ്വനി പിന്നെയും സമാധാനം കിട്ടിയത് പോലെ ശ്വാസമെടുത്തു.
