മായ പതുക്കെ ഭവാനിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ ആശങ്കയോടെ ചോദിച്ചു: “അമ്മേ… എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ അമ്മയ്ക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നുമോ? പിന്നെ… സുഗുണേട്ടൻ ഇതൊക്കെ അറിഞ്ഞാൽ എന്താവും അവസ്ഥ?”
ഭവാനി മായയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. എന്നിട്ട് പതുക്കെ പറഞ്ഞു: “മോളെ മായേ… സുഗുണൻ ഗൾഫിൽ പോയിട്ട് ഇപ്പോൾ എത്ര കാലമായി? നിന്റെ ഈ യൗവനവും ഈ വിരിഞ്ഞ ഉടലും ഇങ്ങനെ ആർക്കും വേണ്ടാതെ വാടിക്കരിഞ്ഞു പോകുന്നത് കാണാനാണോ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? സുഗുണൻ അവിടെ സുഖമായി കഴിയുന്നുണ്ടാകും… ഇവിടെ നിനക്കും ഒരു സുഖം വേണ്ടേ?”
ഭവാനി അവളുടെ മുഖം കൈയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ട് തുടർന്നു: “പിന്നെ എനിക്ക് നിന്നോട് എന്തിന് ദേഷ്യം തോന്നണം? ആ ദാമു ഒരു പാവമാണ്. അവൻ നിന്നെ ഒന്ന് തൊട്ടാലോ നിന്റെ ഈ ചൂട് അനുഭവിച്ചാലോ ഈ ലോകം അവസാനിക്കാനൊന്നും പോകുന്നില്ല… സുഗുണൻ ഇതൊന്നും അറിയാൻ പോകുന്നില്ല. എല്ലാം നമുക്കിടയിൽ ഒരു രഹസ്യമായി ഇരിക്കും.”
ഭവാനിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മായയുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം പതുക്കെ മാറി. അവൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു: “അമ്മേ… ഞാൻ പറഞ്ഞു സത്യമാണോ എന്ന് കാണിച്ചു തരാം, പക്ഷേ ഉച്ചയ്ക്ക് കുളിക്കാൻ വരുമ്പോൾ ആ മീശയൊക്കെ വെട്ടി സുന്ദരനായി വരണമെന്ന്!”
ഭവാനി ഒന്ന് കണ്ണുചിമ്മി അവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു: “മിടുക്കി! നീ ശരിയായ വഴിക്ക് തന്നെ ആണ് പോകുന്നത്. നീ ചെല്ല്… അവന് നിന്റെ ആ ‘സത്യം’ കാണിച്ചു കൊടുക്ക്.”
ഈ കഥ നല്ല ത്രെഡ് ഒണ്ടായിരുന്നത് ആണ് പെട്ടന്ന് തീർക്കാതെ കുറച്ച് ഭാഗങ്ങൾ ആയി എഴുതാവുന്ന ഒന്ന് ആണ് ഇതിന്റെ ബാക്കി ഉണ്ടാവും എന്ന് കരുതുന്നു
ആദ്യത്തെ എഴുത്ത് ആണ്.. വിപുലീകരിക്കാം 🥰
continue
തീർച്ചയായും. 🥰