മായാവതി [ജോൺ എബ്രഹാം] 95

​”അമ്മേ… ദാമു ശരിക്കും പെരുമാറിയെന്ന് തോന്നുന്നു! മുഖത്തൊരു വല്ലാത്ത തിളക്കം,” മായ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

​ഭവാനി ഒന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് കസേരയിലേക്ക് ഇരുന്നു. “മോളെ മായേ… അവൻ മനുഷ്യനല്ല, ഒരു മൃഗമാണ്.അവൻ നിനക്ക് കിട്ടിയ എല്ലാ സുഖങ്ങളും എനിക്കും തന്നു..ഞാൻ ഇത്‌ വരെ കളി കഴിഞ്ഞു ഇത്രേം ക്ഷീണിച്ചിട്ടില്ല.. ഇതാദ്യം ആണ്.. പിന്നെ മോളെ അവൻ എന്റെ അടുത്ത് ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു.. എന്റെ പൂറിൽ മുഴുവൻ രോമം ആണല്ലോ.. അതൊന്നു വടിച്ചിട്ടു വരാമോ എന്ന് ചോദിച്ചു..

എനിക്ക് അറിയില്ല പറഞ്ഞപ്പോ നിന്നോട് ചോദിക്കാൻ പറഞ്ഞു.. മോളെ നിനക്ക് അറിയോ… മായ ഭവാനിയുടെ മുന്നിൽ എണീറ്റു നിന്നു എന്നിട്ട് രണ്ടു കൈകൊണ്ടും തന്റെ മുണ്ട് തുറന്നു പിടിച്ചു . അടിവസ്ത്രം ധരിക്കാത്ത ആ നഗ്നമായ അടിവയറിനു താഴെ, രോമങ്ങൾ ഒട്ടുമില്ലാത്ത, വെണ്ണക്കല്ല് പോലെ വെളുത്തു തുടുത്ത ആ മാംസളമായ ഭാഗം ഭവാനിയുടെ കണ്ണുകൾക്ക് മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു. രോമമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് പൂറ്റിന്റെ ഇതളുകൾ ദാമുവിന്റെ പരുക്കൻ സ്പർശനമേറ്റു തടിച്ചു വീർത്തു നിൽക്കുന്നത് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു.

​”ഇതാ കണ്ടോ അമ്മേ… ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നതാണോ അമ്മ ഉദ്ദേശിച്ചത്?” മായ തന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ ഭാഗം ഭവാനിക്ക് നേരെ അല്പം കൂടി അടുപ്പിച്ചു കാണിച്ചു ചോദിച്ചു.

​ആ കാഴ്ച കണ്ടതും ഭവാനിക്ക് ഉള്ളിൽ ഒരു കൊതി തോന്നി. “അതേ മോളെ… ഇതുപോലെ തന്നെ! കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാ… നിന്റെ ആ ഇതളുകളൊക്കെ പൊന്തി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടോ. എനിക്കും ഇതുപോലെ വടിക്കണം,” ഭവാനി ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു.