ഗോവിന്ദൻ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി. “എന്താ രാഘവേട്ടാ?”
ഇങ്ങോട്ട് വാടാ… ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ..
രാഘവൻ പിള്ള കണ്ണട ഊരി ടീപ്പോയിയുടെ പുറത്ത് വെച്ചു.അടുത്ത
മാസം പത്തിനാണ് സുഗുണന്റെ കല്യാണം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്. സമയം ഒട്ടും ഇല്ല.”
ഗോവിന്ദൻ വിനീതനായി നിന്നു. “അതൊക്കെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു രാഘവേട്ടാ… കാര്യങ്ങളൊക്കെ നമുക്ക് ഉഷാറാക്കാം.”
രാഘവൻ പിള്ള ചാരുപടിയിൽ നിന്ന് ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റു. “ഉഷാറാക്കിയാൽ മാത്രം പോരാ. നാളെ തന്നെ നീ കുറച്ചു പണിക്കാരെ ഏർപ്പാടാക്കി ഈ വീടും മതിലും ഒക്കെ ഒന്ന് വെള്ള പൂശി വൃത്തിയാക്കണം. പന്തലിടാൻ വേണ്ടി ആ തെങ്ങിൻ തോപ്പും പറമ്പും ഒക്കെ ഒന്ന് വെട്ടിത്തെളിക്കണം. എല്ലാം നീ
മുന്നിൽ നിന്ന് തന്നെ നടത്തണം.”
എന്നിട്ട് രാഘവൻ പിള്ള ഗോവിന്ദന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നിട്ട് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു:
“പിന്നെ ഗോവിന്ദാ… പണി നടക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ പണിയിൽ തന്നെ വേണം. അല്ലാതെ തക്കം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ ഭവാനിയുടെ മുലയും പിടിച്ചു നടന്നു ഉഴപ്പരുത് കേട്ടോ… കല്യാണം കഴിയുന്ന വരെ എങ്കിലും നിന്റെ ഈ കടി ഒന്ന് അടക്കി വെക്കണം. മനസ്സിലായോടാ?”
രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഗോവിന്ദൻ ആകെ ചമ്മിപ്പോയി. അവൻ തല ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു വശപ്പിശക് ചിരിയോടെ രാഘവൻ പിള്ളയെ നോക്കി.
”അല്ല രാഘവേട്ടാ…ഇടയ്ക്കൊന്ന് ആസ്വദിക്കുന്നത് ഒരു ഹരമല്ലേ? സത്യം പറഞ്ഞാൽ ചേച്ചിയെ എനിക്ക് നിങ്ങൾ തന്നെ തന്നതല്ലേ…
പിന്നെ ആർക്കും വലിയ പരാതിയില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ എന്തിനാ മടിക്കുന്നത്?” ഗോവിന്ദൻ കണ്ണ് ചിമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
