ആണുങ്ങൾക്കിടയിൽ അടക്കം പറച്ചിലുകൾ തുടങ്ങി:
”എടാ… നോക്കിയേ… ഇത്രയും വലിയ സാധനങ്ങളുള്ള ഒരുത്തിയെ ഞാൻ ഈ നാട്ടിൽ കണ്ടിട്ടില്ല. ആ മുലകളുടെ ഒരു തള്ളിച്ച നോക്കിയേ, ബ്ലൗസ് ഇപ്പോൾ പൊട്ടും!”
“അത് മാത്രമോ….. ആ ചന്തികളുടെ ഒരു ആട്ടം കണ്ടോ? സുഗുണൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, പക്ഷേ അവനെക്കൊണ്ട് ഇത് താങ്ങാൻ പറ്റുമോ?”
പെണ്ണുങ്ങളുടെ ഇടയിലും ബഹളം കുറവല്ല:
”എടി, ഭവാനി ഇത്രയും കാലം അഹങ്കരിച്ചത് അവളുടെ ആ രൂപം കണ്ടല്ലേ… ഇവളുടെ മുന്നിൽ ഭവാനി വെറും കൊച്ചു കുട്ടി! ആ മുലകളും ചന്തിയും കണ്ടോ… ഭയങ്കര എടുപ്പ് തന്നെ!”
മായാവതി ഈ നോട്ടങ്ങളെല്ലാം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ ഇടയ്ക്കിടെ ജമ്പർ ഒന്ന് നേരെയാക്കി കുനിഞ്ഞു നമസ്കാരം പറഞ്ഞു. കുനിയുമ്പോൾ അവളുടെ ജമ്പറിനുള്ളിലെ ആ ആഴമേറിയ ചാലിലേക്ക് പലരുടെയും കണ്ണുകൾ പാഞ്ഞു.
ഇതിനിടയിൽ മായാവതി എല്ലാവരെയും നോക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അമ്മായിയപ്പൻ രാഘവൻ പിള്ളയെ ശ്രദ്ധിച്ചു. പന്തലിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ വീതിയുള്ള കസവുകരയുള്ള മുണ്ടും, തേച്ചു മിനുക്കിയ ഷർട്ടും, തോളിൽ വെളുത്ത വേഷ്ടിയും ഇട്ട് ഒരു തറവാടി കാരണവരുടെ ഗമയിൽ അയാൾ നിൽപ്പുണ്ട് .
ഷർട്ടിന്റെ കൈ മടക്കി വെച്ച ഭാഗത്തുകൂടി കാണുന്ന രോമം നിറഞ്ഞ ആ തഴമ്പിച്ച കൈകളും, അതിൽ തിളങ്ങുന്ന റാഡോ വാച്ചും കണ്ടപ്പോൾ അവളൊന്ന് മിഴിച്ചുപോയി. ആ ശരീരത്തിന് ഇപ്പോഴും നല്ല ഉറപ്പും പൗരുഷവുമുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
”അമ്മായിയപ്പൻ കൊള്ളാലോ… നല്ല പൗരുഷമുള്ള കക്ഷി! നര പോലുമില്ലല്ലോ…” മായാവതി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. പാവത്താനെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്ന സുഗുണനേക്കാൾ അവൾക്ക് താൽപ്പര്യം തോന്നിയത് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ ഗാംഭീര്യത്തിലായിരുന്നു.
