ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഭവാനി ചെറുതായി ഒന്ന് നാണിച്ചു. എങ്കിലും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. “നിങ്ങൾ ആ മൂന്നാനോട് പറഞ്ഞ് അവനൊരു പെണ്ണ് നോക്ക്. ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ മതിയോ?” രാഘവൻ ശരി ഇനി അതും പറഞ്ഞു ഉടക്കേണ്ട..
രാഘവൻ പിള്ള മുണ്ട് മടക്കിക്കുത്തി, കുടയുമെടുത്ത് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിയതും അയാൾ തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ഭവാനിയെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി.
”അല്ല ഭവാനി, ഞാൻ മൂന്നാനോട് … നമ്മുടെ സുഗുണന് വേണ്ടി നിന്നെപ്പോലെ ഈ ‘അടങ്ങാത്ത’ സ്വഭാവമുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെ തന്നെ നോക്കാൻ പറയണോ?”
രാഘവൻ പിള്ള ഇടവഴിയിലേക്ക് നടന്നതും ഭവാനി ദേഷ്യത്തിലും നാണത്തിലും ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾ അമർത്തി പിറുപിറുത്തു: “ഓ… വലിയ കാര്യമായിട്ട് ചോദിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു! അടക്കാൻ നിങ്ങൾക് കഴിവില്ലാത്തോണ്ട് .. ആ ഗോവിന്ദേട്ടൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് എന്റെ പൂറിലെ കടി മാറുന്നു, അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ മിടുക്ക് കൊണ്ടല്ല ഞാൻ ഈ തറവാട്ടിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി കഴിയുന്നത്!”
രാഘവൻ പിള്ള ഇതൊന്നും കേൾക്കാത്ത ഭാവത്തിൽ നേരെ ചായക്കട ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അവിടെ ബെഞ്ചിൽ ഒരു കാലും കയറ്റി വെച്ച് മൂന്നാൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
ചായക്കടയുടെ മുന്നിലെ ബെഞ്ചിൽ ഒരു കാലും കയറ്റി വെച്ച്, പുകയുന്ന ബീഡിയും വലിച്ചിരുന്ന മൂന്നാൻ രാഘവൻ പിള്ളയെ കണ്ടതും ഒന്ന് ഇളിച്ചു.
”എന്താ രാഘവേട്ടാ… ഉച്ചവെയിലത്ത് ഈ വഴിക്ക്?
രാഘവൻ പിള്ള കുട മടക്കി ബെഞ്ചിന്റെ ഒരറ്റത്ത് ഇരുന്നു.. ഭവാനിക്ക് ഒരേ നിർബന്ധം, സുഗുണനെക്കൊണ്ട് വേഗം ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടിക്കണമെന്ന്. 25 വയസ്സായില്ലേ, ഇനിയും വൈകിയാൽ പെണ്ണ് കിട്ടില്ലെന്നാ അവളുടെ പേടി.
