അവന്റെ ആ വലിയ കുണ്ണ, ഇരുട്ടിലും വിയർപ്പിലും തിളങ്ങുന്ന ഒരു ഇരുമ്പ് ദണ്ഡുപോലെ ഭവാനിയുടെ ആ ചുവന്ന വിടവിൽ മുട്ടി നിന്നു. ആ രോമങ്ങൾക്കിടയിലെ ചൂട് തന്റെ ആയുധത്തിന്റെ അറ്റത്ത് തട്ടിയപ്പോൾ ഗോവിന്ദൻ ഒന്ന് കിതച്ചു.
”ഭവാനി… പിടിച്ചോ!”
അവൻ തന്റെ അരക്കെട്ട് ആഞ്ഞു വെട്ടിച്ചു. ഒരൊറ്റ തള്ളലിന് ആ വലിയ കുണ്ണ അവളുടെ ഇടുങ്ങിയ വിടവിലേക്ക് പാതിവഴിയിലധികം ആഴ്ന്നിറങ്ങി. “ആഹ്… അമ്മേ…” ഭവാനി വേദനയും സുഖവും കലർന്ന ഒരു വലിയ നിലവിളിയോടെ ഗോവിന്ദന്റെ പുറത്ത് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി.
ഇത്രയും കാലം രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ചെറിയ ആയുധം മാത്രം അറിഞ്ഞിരുന്ന ആ ഇടത്തിലേക്ക് ഗോവിന്ദന്റെ കരുത്ത് ഇരച്ചു കയറിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
ഗോവിന്ദൻ അവിടെ നിർത്തിയില്ല. അവൻ പതുക്കെ ആഞ്ഞ് ആഞ്ഞ് അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ ആയുധം അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോഴും ആ രോമവൃതമായ ഭാഗത്ത് അവന്റെ അടിവയർ വന്ന് ആഞ്ഞു പതിക്കുന്ന ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി. ഭവാനിയുടെ ആ മുഴുത്ത മുലകൾ ഓരോ താളത്തിലും മുകളിലേക്കും താഴേക്കും ആടിയുലഞ്ഞു.
രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ കുടുങ്ങിയിരുന്ന മദജലം ഓരോ അടിയും മുറുകുമ്പോൾ പതഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഗോവിന്ദൻ ഒരു വന്യമൃഗത്തെപ്പോലെ അവളെ ഉഴുതുമറിച്ചു. ഭവാനിയുടെ കിതപ്പും ഗോവിന്ദന്റെ ആവേശവും ആ രാത്രിയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിച്ചു.
ഗോവിന്ദന്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ തളർന്നു കിടക്കാൻ ഭവാനി തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൾ പെട്ടെന്ന് ഗോവിന്ദന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈകൾ ഊന്നി അവനെ കട്ടിലിൽ മലർത്തിക്കിടത്തി. ആ കാട്ടുപോത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ശരീരത്തിന് മുകളിലേക്ക് അവൾ ഒരു കാട്ടുതീയേപ്പോലെ പടർന്നു കയറി.
