ഭവാനി പല്ലുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് ആഞ്ഞാഞ്ഞടിക്കാനാരംഭിച്ചു. ഗോവിന്ദന് പുറംതിരിഞ്ഞു ഇരുന്നുള്ള അവളുടെ ആ വന്യമായ സവാരിയിൽ കട്ടിലിന്റെ കാലുകൾ നിലവിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഗോവിന്ദന്റെ കണ്ണുകൾ തിരിഞ്ഞുപോയി, അവന്റെ വിരലുകൾ ഭവാനിയുടെ ആ വിരിഞ്ഞ ചന്തികളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
”ഭവാനി… എനിക്ക്… എനിക്ക് വരുന്നു…” ഗോവിന്ദൻ കിതച്ചുകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു.
”നിർത്തരുത് ഗോവിന്ദാ… എനിക്കും വേണം… ആഞ്ഞു പിടിക്ക്!” ഭവാനി തന്റെ വേഗത ഇരട്ടിയാക്കി.
ഓരോ തവണ അവൾ മുകളിലേക്ക് ഉയരുമ്പോഴും ആ രോമവൃതമായ പൂറ് കുണ്ണയെ വിടാതെ മുകളിലേക്ക് വലിച്ചു പിടിക്കുന്നത് ആ വെളിച്ചത്തിൽ വ്യക്തമായിരുന്നു. ഗോവിന്ദന്റെ അടിവയറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു വൈദ്യുതി പ്രവാഹം പോലെ അവന്റെ പാലാഴി പുറത്തേക്ക് വരാൻ തയ്യാറായി നിന്നു.
പെട്ടെന്ന്, ഗോവിന്ദന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവന്റെ ആയുധത്തിൽ നിന്ന് ചൂടുള്ള വെളുത്ത ലാവ ഭവാനിയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ആഞ്ഞു പതിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നായി പതഞ്ഞൊഴുകുന്ന ആ ചൂട് അനുഭവപ്പെട്ടതോടെ ഭവാനിയുടെ നിയന്ത്രണവും പൂർണ്ണമായും വിട്ടു.
അവളുടെ ഉള്ളിലെ മാംസപേശികൾ ഗോവിന്ദന്റെ ആയുധത്തെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. “ആഹ്… ഗോവിന്ദാ…!” എന്ന് നീട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഭവാനി അവന്റെ മേലേക്ക് തളർന്നു വീണു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് മദജലത്തിന്റെ പ്രവാഹം പുറപ്പെട്ട് ഗോവിന്ദന്റെ പാലാഴിയുമായി അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
അവൻ തന്റെ അവസാന തുള്ളിയും അവൾക്കായി സമർപ്പിച്ചു. ഭവാനിയും ഗോവിന്ദനും വിയർത്തു കുളിച്ച്, ശ്വാസം കിട്ടാതെ ആ കട്ടിലിൽ കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടന്നു. ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ കിതപ്പ് മാത്രം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു. രാഘവൻ പിള്ളയുടെ തറവാട്ടിലെ ആ രാത്രിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ രഹസ്യം ഇപ്പോൾ ആ വിയർപ്പുതുള്ളികളിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നിരുന്നു
