മായാവതി 3 [ജോൺ എബ്രഹാം] 24

​അയാൾ അവളുടെ നെറ്റിയിലും കവിളിലും ആർത്തിയോടെ ചുംബിക്കാൻ തുടങ്ങി. മായയും വിട്ടു കൊടുത്തില്ല. അവൾ അയാളുടെ കഴുത്തിന് ചുറ്റും കൈകൾ പിണച്ചു. രാഘവൻ പിള്ള പതുക്കെ തന്റെ ഒരു കൈ അവളുടെ സാരിയുടെ ഞൊറിവുകൾക്കിടയിലേക്ക് കടത്തി.
​”ഇനി ഈ അമ്മായിയപ്പൻ നിനക്ക് ആരാണെന്ന് ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം…”

രാഘവൻ പിള്ള കട്ടിലിൽ നിന്ന് ഗമയിൽ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. മായ വിറയ്ക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ അയാളെത്തന്നെ നോക്കി കിടക്കുകയാണ്. അവളുടെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ തടഞ്ഞു.
​രാഘവൻ പിള്ള തന്റെ അരയിലെ മുണ്ടിന്റെ കെട്ടഴിച്ചു. മുണ്ട് നിലത്തേക്ക് ഊർന്നു വീണതും, തന്റെ ആയുധം അയാൾ അഭിമാനത്തോടെ അവൾക്ക് നേരെ പ്രദർശിപ്പിച്ചു. മങ്ങിയ ആ സീറോ ബൾബിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, കറുത്തിരുണ്ട് ഒരു ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ് പോലെ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്ന അയാളുടെ കുണ്ണ കണ്ട് മായയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.
​അത് സുഗുണന്റെ ആ വിരൽ വലുപ്പമുള്ള സാധനം പോലെയല്ലായിരുന്നു. ആ തറവാടിന്റെ കരുത്ത് മുഴുവൻ ആവാഹിച്ചെടുത്തത് പോലെ, തടിച്ച ഞരമ്പുകൾ പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന, വന്യമായ ഒരു രൂപം! അതിന്റെ തലപ്പത്തെ ആ ചോരച്ചിപ്പ് ഈ രാത്രിയിലെ ആവേശത്തിൽ തുടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നീളവും വണ്ണവും കൊണ്ട് അത് മായയുടെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കും അപ്പുറമായിരുന്നു.
​”നോക്ക് മോളെ… ഇതാണ് ഈ രാഘവൻ പിള്ളയുടെ കരുത്ത്. ആ നപുംസകത്തിന്റതല്ല. ഇത് കണ്ടിട്ട് നിനക്ക് എന്ത് തോന്നുന്നു?” അയാൾ ഒരു ഗർജ്ജനത്തോടെ ചോദിച്ചു.
​മായ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ നോക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പിണർ പാഞ്ഞുപോയി. ഇത്രയും കാലം താൻ കൊതിച്ച ആ ആണിന്റെ കരുത്ത്, ഒരു വലിയ കരിനാഗത്തെപ്പോലെ തന്റെ മുന്നിൽ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു. അവളുടെ വായ അറിയാതെ തുറന്നു പോയി. പേടിയേക്കാൾ വലിയൊരു ആവേശവും കുളിരും അവളുടെ ഉടലാകെ പടർന്നു.
​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ അറിയാതെ ആ പൗരുഷത്തിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് നീണ്ടു. ആ കരുത്ത് ഒന്ന് തൊടാൻ, അതിന്റെ ചൂട് അറിയാൻ അവളുടെ ഉള്ളം തുടിച്ചു.
​”അച്ഛാ… ഇത്…” അവൾക്ക് വാക്കുകൾ കിട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
​രാഘവൻ പിള്ള ഒരു വന്യമായ ചിരിയോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അയാളുടെ ആ കുണ്ണ അവളുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടടുത്തെത്തി. “ഇതാണ് നിനക്ക് വേണ്ടത് മായേ… ഇത് അനുഭവിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് നീ ഈ തറവാട്ടിലേക്ക് വന്നത്

രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ വിശ്വരൂപം കണ്ട് അന്തംവിട്ടു നിൽക്കുന്ന മായ, പതുക്കെ തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ നീട്ടി. “ഇത്രയും വലുപ്പം ഉണ്ടാവും അല്ലെ ഇതിനു…” അവൾ വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ചോദിച്ചു.
​രാഘവൻ പിള്ള ഒരു വന്യമായ ചിരിയോടെ മുണ്ട് മടക്കി കട്ടിലിന്റെ വശത്തേക്ക് ഇട്ടു. “പിന്നെ ഇല്ലാതെ! ഇതിന് ഇത്രയും വലുപ്പം ഇല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഈ രാഘവൻ പിള്ളയുടെ പൗരുഷത്തിന് എന്ത് വിലയാ മോളെ? നിനക്ക് അറിയില്ലേ… സുഗുണന്റേത് കണ്ടിട്ടില്ലേ നീ?”
​അതു കേട്ടതും മായയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. “അച്ഛാ… സുഗുണന്റേത് എന്റെ ഈ ചെറുവിരൽ വലുപ്പമേ ഉള്ളൂ! ഒരു ഈർക്കിലി കഷ്ണം പോലെ ഇരിക്കും.”
​”സത്യമോ മോളെ ഈ പറയുന്നത്?!” രാഘവൻ പിള്ള ഞെട്ടിപ്പോയി. അയാൾ തന്റെ മകനെ ഒന്ന് ശപിച്ചു. “നാറി… അവൻ എന്നെ പച്ചയ്ക്ക് പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു! എടീ, അവൻ എന്നോട് പറഞ്ഞത് അവന് കുണ്ണ ഉദ്ധരിക്കുന്നതിന് എന്തോ ചെറിയ തകരാർ ഉണ്ടെന്നാണ്. അല്ലാതെ ഇത്രയും വലിയൊരു വൈകല്യം ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.”
​രാഘവൻ പിള്ളയുടെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യവും ഒപ്പം തന്റെ പൗരുഷത്തിലുള്ള അഹങ്കാരവും നിറഞ്ഞു. “അപ്പോൾ അവൻ എന്റെ മോൻ തന്നെയാണോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. എന്റെ ചോരയാണെങ്കിൽ ഇത്രയും വലിയൊരു ചതി അവൻ ചെയ്യില്ലായിരുന്നു.”
​അയാൾ മായയുടെ അരികിലേക്ക് ആഞ്ഞു നീങ്ങി. അയാളുടെ ആ തടിച്ച കുണ്ണ അവളുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടടുത്ത് വന്ന് വിറച്ചു. “അവന് ഉദ്ധാരണപ്രശ്നമല്ല മോളെ, അവന് ആണിന്റെ വിത്തുപോലുമില്ല. പക്ഷേ നിനക്ക് ഇനി അത് ഓർത്ത് സങ്കടപ്പെടേണ്ടി വരില്ല. ഇതാ… നോക്ക്, ഇത് നിന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഈ തറവാട്ടിലെ കാരണവർക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ.”
​മായ പതുക്കെ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ആ ഉറച്ച കുണ്ണയിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു. ആ ചൂട് അവളുടെ വിരലുകളിലൂടെ ഉടലാകെ പടർന്നു. “അച്ഛാ… ഇത്രയും വലുത് ഞാൻ എങ്ങനെ…” അവൾ വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ കിതച്ചു.
​”അതൊക്കെ ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം മോളെ… നീ അങ്ങ് സഹകരിച്ചാൽ മതി.”

​മുറിക്കുള്ളിൽ ആവേശത്തിന്റെ കനൽ എരിയുമ്പോൾ, പുറത്ത് ഇടനാഴിയിലെ ഇരുട്ടിൽ സുഗുണൻ പതുങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ പഴയ തടിവാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ അവൻ ഉള്ളിലേക്ക് പാളി നോക്കി.
​അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അവനെ തളർത്തിക്കളഞ്ഞു. അവന്റെ അച്ഛൻ, രാഘവൻ പിള്ള, ഒരു സിംഹത്തെപ്പോലെ മുണ്ട് അഴിച്ചു മാറ്റി നിൽക്കുന്നു. മായ വിസ്മയത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ആ കാഴ്ച—രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ കരുത്തുറ്റ, വന്യമായ കുണ്ണ!
​സുഗുണൻ കണ്ണുകൾ തടവി വീണ്ടും നോക്കി. അച്ഛന്റെ ആ വിശ്വരൂപം കണ്ടപ്പോൾ അവന് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ഒരു വലിയ കരിനാഗത്തെപ്പോലെ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ആ പൗരുഷം! അവൻ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ഇരിക്കുന്ന തന്റെ ആ ചുക്കുമണി  ഒന്ന് തൊട്ടു.
​”എന്റെ ദൈവമേ…” അവൻ ഉള്ളിൽ മന്ത്രിച്ചു. “അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ വെറുമൊരു കൊച്ചു കുട്ടിയാണല്ലോ. എനിക്കെന്താ ഇങ്ങനെ ആയിപ്പോയത്?”
​തന്റെ ആ വിരൽ വലുപ്പമുള്ള അവയവത്തെ നോക്കി അവൻ സ്വയം ശപിച്ചു. അച്ഛന്റെ കരുത്തിന് മുന്നിൽ താൻ എത്ര നിസ്സാരനാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മായ എന്തിനാണ് അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞതെന്ന് അവന് ഇപ്പോൾ മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. തന്റെ ഭാര്യയുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ആവേശം കണ്ടപ്പോൾ സുഗുണന് ഒരേസമയം സങ്കടവും അഭിമാനവും

The Author

1 Comment

Add a Comment
  1. Kollam bro continue

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *