മായ പതുക്കെ കണ്ണുയർത്തി രാഘവൻ പിള്ളയെ നോക്കി. അയാൾ പതുക്കെ കണ്ണിറുക്കി അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആധിപത്യമുണ്ടായിരുന്നു. മായയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടും പേടി കൊണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു. അവൾക്ക് അയാളെ ചവിട്ടി മാറ്റണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ ഭവാനി കാണുമോ എന്ന പേടി അവളെ തളർത്തി.
അവൾ പതുക്കെ ചോറ് വാരി വായിൽ വെച്ചു, പക്ഷേ രുചി ഒന്നും അറിയുന്നില്ല. രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ കാലുകൾ അവളുടെ കാലിൽ ഇപ്പോഴും ആവർത്തിച്ചു ഉഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സന്ധ്യ മയങ്ങുന്ന സമയം. ആകാശം പതുക്കെ ചുവന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഭവാനി കുളിക്കാൻ പോയ നേരമാണ്. മായ മുറ്റത്തെ അയയിൽ നിന്ന് ഉണങ്ങിയ തുണികൾ ഓരോന്നായി മടക്കി കയ്യിലേക്ക് വെക്കുകയായിരുന്നു. സുഗുണൻ എവിടെയാണെന്ന് ഒരു നിശ്ചയവുമില്ല.
തുണികളെല്ലാം കയ്യിലെടുത്ത് ഒരു വലിയ കൂമ്പാരവുമായി മായ പതുക്കെ വരാന്തയിലേക്ക് കയറി. വാതിൽക്കൽ എത്തിയതും പെട്ടെന്ന് പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരാൾ ആഞ്ഞു പിടിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു. രാഘവൻ പിള്ളയായിരുന്നു അത്!
അയാൾ ഒട്ടും വൈകാതെ തന്റെ കനത്ത കൈകൾ കൊണ്ട് മായയുടെ ചന്തിയിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ വലിയ കൈകളുടെ കരുത്തിൽ മായയുടെ ശരീരം ഒന്ന് വിറച്ചു. അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ അമർത്തലിൽ അവൾക്ക് നല്ല വേദന തോന്നി. അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് ഞരങ്ങിപ്പോയി.
പക്ഷേ, ആ വേദനയ്ക്കൊപ്പം തന്നെ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക സുഖവും പടർന്നു കയറി. ഇത്രയും കാലം അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു വന്യമായ പുരുഷസ്പർശനം! മായയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു. കയ്യിലിരുന്ന തുണികൾ താഴെ വീഴാൻ പോയി.
രാഘവൻ പിള്ള അവളുടെ കാതോരം ചെന്നു പതുക്കെ ഒന്ന് മൂളി. അയാളുടെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മായ ആകെ തളർന്നു പോയി. എങ്കിലും അവൾക്ക് അയാളോട് വലിയ ദേഷ്യം തോന്നി. സ്വന്തം മരുമകളോട് ഇത്രയും തരംതാഴ്ന്ന രീതിയിൽ പെരുമാറുന്ന ഈ മനുഷ്യനെ അവൾക്ക് വെറുക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”അച്ഛാ… വിടൂ…” അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവളുടെ ശബ്ദത്തിന് വലിയ ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു.
രാഘവൻ പിള്ള കൈ വിട്ടില്ല. അയാൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ കൈ ചുറ്റി അവളെ തന്നിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി ചേർത്തു പിടിച്ചു. “മോളെ… നീ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്?” അയാൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു.
മായ സർവ്വശക്തിയും സംഭരിച്ച് അയാളുടെ കൈ തട്ടിമാറ്റി അകത്തേക്ക് ഓടി. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ സ്പർശനത്തിന്റെ വേദനയും ആ സുഖവും ഒരുപോലെ ആളിപ്പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കിതച്ചുകൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയ മായ വേഗം വാതിലടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു. അവളുടെ നെഞ്ച് പടപടാ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ സ്പർശനം ഇപ്പോഴും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ പൊള്ളൽ ഏല്പിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
അവൾ വേഗം അലമാരയുടെ മുകളിലെ വലിയ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ സാരിയും പാവാടയും അല്പം പൊക്കി ഷഡ്ഢി ഊരിയെടുത്തു..അവൾ തന്റെ ചന്തിയിൽ
നോക്കി. കണ്ണാടിയിൽ തെളിഞ്ഞ ആ കാഴ്ച കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു.
അവിടെ, അവളുടെ വെളുത്ത ചർമ്മത്തിൽ രാഘവൻ പിള്ളയുടെ അഞ്ചു വിരലുകളുടെയും അടയാളം ചുവന്നു തടടിച്ചു കിടക്കുന്നു!
venamennilla
paavam aa achan sugunane kuttamparayandayirunnu avanenthu pizhachu kunna valuthavathathinu athinu chanthakku oru vishamavumilla angere kittiya avasaram muthaleduthu maya veliyil ninnu vannavar ennu parayaam
ഒന്നിൽ തുടങ്ങി മൂന്നിലും അവസാനിക്കാതെ ഒഴുക്കോടെ തുടരുന്നു, നന്നാവുന്നുണ്ട്..ഒത്തിരി സാധ്യതകൾ ഇനിയും.
Kollam bro continue