അയാൾ അത്രയ്ക്കും ആഞ്ഞു അമർത്തിയിരുന്നു. വിരലുകൾ അമർന്ന ഇടങ്ങളിൽ നല്ല നീറ്റലും വേദനയുമുണ്ട്. അവൾ പതുക്കെ ആ അടയാളത്തിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കി. വേദന കൊണ്ട് അവൾ ഒന്ന് മുഖം ചുളിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വികാരം ഇരച്ചു കയറി.
. “ഈ മനുഷ്യൻ ഇത് എന്തൊരു കരുത്താണ്…” അവൾ അറിയാതെ ഓർത്തുപോയി. ആ വിരലടയാളങ്ങൾ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് അയാളോട് തോന്നിയ ദേഷ്യം പതുക്കെ ഒരു തരം കീഴ്പ്പെടലായി മാറുകയായിരുന്നു.
വേദനയുണ്ടെങ്കിലും ആ അഞ്ചു വിരലുകളുടെ പാട് മായയെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. പുറത്ത് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ചിരി അപ്പോഴും കേൾക്കാമെന്നു അവൾക്ക് തോന്നി. ആ അടയാളം മായയുടെ ശരീരത്തിൽ മാത്രമല്ല, അവളുടെ മനസ്സിലും ഒരു വലിയ മാറ്റത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുകയായിരുന്നു
പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ അടുക്കളയിൽ…
മായാവതി കറിക്കുള്ള തേങ്ങ അരക്കുകയായിരുന്നു..അപ്പോളാണ് ഒരു കാൽപെരുമാറ്റം കേട്ടു മായ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അച്ഛനാണ്…അയാൾ നേരെ വന്നു പുറകിലൂടെ മായയെ കെട്ടിപിടിച്ചു..
അമ്മിക്കല്ല് ഉരുളുന്ന ശബ്ദത്തിനൊപ്പം മായയുടെ ശ്വാസതാളവും ഉയർന്നു. പുറകിൽ നിന്ന് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു ചേർത്തപ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. നിലവിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവളുടെ വായ അയാൾ തന്റെ പരുക്കൻ കൈപ്പത്തി കൊണ്ട് അമർത്തി പൊത്തി.
മായയുടെ കണ്ണുകൾ ഭയം കൊണ്ട് വികസിച്ചു. അവൾ അയാളുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് കുതറി മാറാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ആ ഇരുമ്പ് കൈകൾക്ക് മുന്നിൽ അവൾക്ക് അനങ്ങാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല. രാഘവൻ പിള്ള അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് മുഖം ചേർത്ത്, ആ ചൂടുള്ള ശ്വാസം അവളുടെ ചെവിയിലേക്ക് പടർത്തി പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
”ഒച്ച വെക്കരുത് മായേ… മിണ്ടാതിരുന്നാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം. നീ എന്നോട് സഹകരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഈ തറവാട്ടിൽ നിനക്ക് ഒരു രാജ്ഞിയെപ്പോലെ കഴിയാം. നിനക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ ഈ അച്ഛൻ തരും.
ആ വാക്കുകൾ മായയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പോലെ തറച്ചു. ഭയത്തിനൊപ്പം തന്നെ ആ വാഗ്ദാനത്തിലെ ആധിപത്യം അവളെ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലയാക്കി. അവളുടെ ശരീരം പതുക്കെ തളരാൻ തുടങ്ങി.
അവളുടെ പതർച്ച കണ്ടതും രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ഒരു കൈ അവളുടെ സാരിക്ക് മുകളിലൂടെ ആ മുഴുത്ത മുലകളിൽ ആഞ്ഞു പിടിച്ചു. വേദന കൊണ്ട് അവൾ ഒന്ന് പിടഞ്ഞെങ്കിലും, അയാൾ അവിടെ ആഞ്ഞു കശക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ വേദനയുടെ ഒപ്പം തന്നെ അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ സ്പർശനം മായയുടെ ഉള്ളിൽ ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു തരം വന്യമായ സുഖം പടർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അയാൾ തന്റെ കൈകൾ പതുക്കെ അയച്ചു. “ആലോചിച്ചു നോക്ക്… ഈ തറവാടിന്റെ ഐശ്വര്യമായി നിനക്ക് ഇവിടെ വാഴാം. ഞാൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ നീ ആരെയും പേടിക്കണ്ട.”
അയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടിയിട്ട്, ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. മായ അപ്പോഴും അമ്മിക്കല്ലിന് മുന്നിൽ തളർന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ നെഞ്ച് ഇപ്പോഴും ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂടിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
Kollam bro continue