വാതിൽ പകുതി ചാരിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പെട്ടെന്നാണ് രാഘവൻ പിള്ള നിശബ്ദമായി അകത്തേക്ക് കയറിയത്. മായ ഞെട്ടിപ്പോയി. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ പഴയ വേട്ടക്കാരന്റെ തിളക്കം അവൾ കണ്ടു.
”അച്ഛാ… വേണ്ട… ആരെങ്കിലും കാണും…” അവൾ വിക്കി.
അവൾ പേടിച്ചു പുറകിലേക്ക് മാറി. രാഘവൻ പിള്ള ഒന്നും മിണ്ടാതെ, ഒരു ആധിപത്യത്തോടെ അവൾക്ക് നേരെ നടന്നു. അവൾ മാറി മാറി ഒടുവിൽ ചുവരിൽ തട്ടി നിന്നു. രക്ഷപ്പെടാൻ വഴിയില്ലാത്ത വിധം അയാൾ അവളെ ചുവരോട് ചേർത്തു നിർത്തി.
”ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ അച്ഛാ…” എന്ന് അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ സുഖലോലുപത അവളെ തളർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
രാഘവൻ പിള്ള അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അയാൾ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ മടക്കിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി. പൗരുഷം തുളുമ്പുന്ന ആ ഉമ്മകൾ അവളുടെ കഴുത്തിൽ പതിഞ്ഞപ്പോൾ മായയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചു. അയാളുടെ ഒരു കൈ അവളുടെ നഗ്നമായ വയറിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. തഴമ്പിച്ച ആ കൈപ്പത്തി അവളുടെ വയറിൽ അമർന്നപ്പോൾ അവൾ അറിയാതെ ഒന്ന് വളഞ്ഞു.
അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ പൊക്കിളിലേക്ക് ആഴ്ത്തി. ആ ഒരു സ്പർശനത്തിൽ മായയുടെ മുട്ടുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു. വേദനയും അതിലുപരി വല്ലാത്തൊരു വിറയലും അവളുടെ ഉടലിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയി. അയാൾ ആ വയറിൽ അമർത്തി തടവിക്കൊണ്ട് അവളുടെ കാതോരം പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
”നീ എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ… നീ എന്റെ രാജ്ഞിയായിരിക്കും.”
മായയുടെ ദേഷ്യമെല്ലാം പതുക്കെ അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതാവുകയായിരുന്നു. അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ പൊക്കിളിൽ കുസൃതികൾ കാട്ടുമ്പോൾ, അവൾ അറിയാതെ തന്റെ കൈകൾ അയാളുടെ തോളിൽ അമർത്തിപ്പോയി. പാപമാണെന്ന് മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുമ്പോഴും, ആ പൗരുഷത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ പതുക്കെ പതുക്കെ കീഴടങ്ങുകയായിരുന്നു.
രാഘവൻ പിള്ളയുടെ വിരലുകൾ മായയുടെ പൊക്കിളിൽ കുസൃതി കാട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കെയാണ് പുറത്ത് വരാന്തയിൽ ഒരു പാത്രം വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്. ഭവാനി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്നതാണെന്ന് രണ്ടുപേർക്കും മനസ്സിലായി.
രാഘവൻ പിള്ള പെട്ടെന്ന് കൈ പിൻവലിച്ചു. ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ ഒന്ന് കൂടി കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചിട്ട്, അയാൾ ഒന്നുമറിയാത്ത മട്ടിൽ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കായ മായ ചുവരിൽ ചാരി പതുക്കെ തറയിലേക്ക് ഇരുന്നു പോയി. അവളുടെ ശരീരം ഇപ്പോഴും ആ സ്പർശനത്തിന്റെ ചൂടിൽ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കഴുത്തിൽ അയാൾ അമർത്തി ചുംബിച്ച ഇടങ്ങളിൽ ഒരു തരം തരിപ്പ്. വയറിൽ ആ വിരലുകൾ ഉണ്ടാക്കിയ വികാരം അവളുടെ സിരകളിലൂടെ പടരുകയാണ്.
”എനിക്ക്… എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്?” അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് സ്വയം ചോദിച്ചു.
ആദ്യമൊക്കെ തോന്നിയ ആ ദേഷ്യവും അറപ്പും ഇപ്പോൾ എവിടെയോ പോയി മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പകരം, അയാൾ പകുതി വഴിയിൽ നിർത്തിപ്പോയ ആ സുഖം പൂർത്തിയാക്കാൻ അവളുടെ ശരീരം വെമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ‘കിഴങ്ങൻ’ ഭർത്താവിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും ലഭിക്കാത്ത ആ വന്യമായ പൗരുഷം മായ ഇപ്പോൾ അറിയാതെ ആഗ്രഹിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്, മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരിക്കുന്നു. രാഘവൻ പിള്ള തന്നെ ഇപ്പോൾ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവളുടെ മനസ്സ് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, “ശരിയോ തെറ്റോ എന്നതല്ല… എനിക്ക് ഇതാണ് വേണ്ടത്.”
അമ്മായിയപ്പനോടുള്ള പേടി ഇപ്പോൾ ഒരു തരം ആസക്തിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞു. അയാൾ എപ്പോൾ വീണ്ടും വരും എന്ന ചിന്ത അവളിൽ ഒരു ലഹരിയായി പടർന്നു.
രാവിലെ മായാവതി.. അകത്തളങ്ങൾ അടിച്ചുവാരുന്നു.. അപ്പോളാണ് ഭവാനി വിളിച്ചത്…
“മോളെ, അച്ഛന്റെ മുറി കൂടി ഒന്ന് വൃത്തിയാക്കിക്കോ,
ചൂലുമായി അവൾ രാഘവൻ പിള്ളയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി. മുറിയിൽ ആരും ഇല്ലെന്നാണ് അവൾ കരുതിയത്. മുറി നിറയെ ആ പഴയ പുകയിലയുടെയും പൗരുഷത്തിന്റെയും മണം. അവൾ കുനിഞ്ഞു കട്ടിലിനടിയിലെ പൊടി തൂക്കാൻ തുടങ്ങിയതും, പെട്ടെന്ന് വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു.
ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ മായ കണ്ടത് വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന രാഘവൻ പിള്ളയെയാണ്. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇന്നലെ മുറിഞ്ഞുപോയ ആ ആവേശം ഇരട്ടിയായി ജ്വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
”അച്ഛാ… അമ്മ വിളിക്കും…” അവൾ വെറുതെ ഒരു പേരിന് പറഞ്ഞു നോക്കി.
Kollam bro continue