മായാവതി 4 [ജോൺ എബ്രഹാം] 9

​അകത്ത് രാഘവൻ പിള്ളയുടെ ആഞ്ഞുള്ള തള്ളലുകളിൽ മായയുടെ ശരീരം വിറച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. കട്ടിലിന്റെ ആ ഓരോ ശബ്ദവും സുഗുണന്റെ കാതുകളിൽ ആവേശമായി പതിച്ചു. ആദ്യമൊക്കെ തോന്നിയ ആ ദേഷ്യവും അപമാനവും പതുക്കെ പതുക്കെ അവനിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞുപോയി. പകരം, തന്റെ മുന്നിൽ വിശ്വരൂപം പൂണ്ടു നിൽക്കുന്ന അച്ഛനോട് അവന് വല്ലാത്തൊരു അഭിമാനം തോന്നി.
​’എന്റെ അച്ഛൻ പുലിയാണ്!’ അവൻ മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു. ആ അമ്പത്തിയഞ്ചാം വയസ്സിലും ഒരു കാട്ടുപോത്തിനെപ്പോലെ തന്റെ ഭാര്യയെ കീഴ്പ്പെടുത്തുന്ന അച്ഛന്റെ ആ വമ്പൻ കുണ്ണ അവന് ഒരു അത്ഭുതമായി തോന്നി. തന്റെ ആ വിരൽ വലുപ്പമുള്ള സാധനവുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ അച്ഛൻ ഒരു മഹാസംഭവം തന്നെയാണെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.
​മായയോടുള്ള ദേഷ്യവും അവനിൽ നിന്ന് പതുക്കെ വിട്ടുപോയി. തനിക്ക് കൊടുക്കാൻ കഴിയാത്ത സുഖം അവൾ അർഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും, അത് തന്റെ അച്ഛനിൽ നിന്ന് തന്നെ അവൾക്ക് കിട്ടുന്നതിൽ ഒരു തെറ്റുമില്ലെന്നും അവൻ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. തന്റെ കുടുംബത്തിലെ പൗരുഷം അച്ഛനിലൂടെ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നൊരു വിചിത്രമായ ആശ്വാസം സുഗുണനെ പൊതിഞ്ഞു.
​അവൻ ആവേശത്തോടെ കളി നോക്കി നിന്നു. രാഘവൻ പിള്ളയുടെ വിയർത്ത നെഞ്ചും, മായയുടെ മിനുസമുള്ള തുടകൾക്കിടയിലേക്ക് ആഞ്ഞു തറയ്ക്കുന്ന ആ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡും കണ്ടപ്പോൾ സുഗുണൻ അറിയാതെ കൈയടിച്ചു പോയി.
​രാഘവൻ പിള്ള ഇടയ്ക്കിടെ സുഗുണനെ നോക്കി ഗർജ്ജിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “കണ്ടോടാ… ഇതാണ് കളി!”
​സുഗുണൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി. “അതെ അച്ഛാ… അച്ഛൻ ശരിക്കും ഒരു സംഭവം തന്നെയാ! തകർക്ക് അച്ഛാ… മായയ്ക്ക് ഇത് വേണം!”
​അതു കേട്ടതും രാഘവൻ പിള്ളയ്ക്കും മായയ്ക്കും ആവേശം കൂടി. മായ തന്റെ കാലുകൾ അച്ഛന്റെ കഴുത്തിന് പിന്നിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. “അച്ഛാ… സുഗുണേട്ടൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടല്ലോ… ആഞ്ഞു തള്ളിക്കോ… ആാാാഹ്… സുഖം!”

The Author

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *