“ആഹാ… നീ വന്നോ സബീനേ? ഞാൻ കട വരെ ഒന്ന് പോവുകയായിരുന്നു. നീ അകത്തേക്ക് ചെന്നോ, ഷാജു അവിടെ മുറിയിലുണ്ട്. അവൻ ഇപ്പോൾ
എഴുന്നേറ്റു കാണും,” ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേട്ടു.
“ശരി ഉമ്മച്ചി, ഞാൻ അവനെ ഒന്ന് നോക്കട്ടെ,” സബീനത്തയുടെ മധുരമുള്ള മറുപടി കേട്ടതും ഞാൻ വേഗം ഫോൺ മാറ്റി മുണ്ട് നേരെയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും വാതിൽ തുറന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
സബീനത്ത അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഒന്ന് അമ്പരന്നു. സാധാരണ കാണുന്ന അബായയിലല്ല താത്ത ഇന്ന് വന്നിരിക്കുന്നത്. വളരെ മനോഹരമായ, ഒരു വേഷത്തിലായിരുന്നു താത്ത. ഇളം ബീജ് നിറത്തിലുള്ള, തറയിൽ മുട്ടിനിൽക്കുന്ന ആ വസ്ത്രം താത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ ശരീരത്തിന് വല്ലാത്തൊരു പ്രൗഢി നൽകുന്നുണ്ട്. വസ്ത്രത്തിന് മുകളിലായി മനോഹരമായ പൂക്കളുടെ ചിത്രപ്പണികളും തിളങ്ങുന്ന മുത്തുകളും
തുന്നിപ്പിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതേ നിറത്തിലുള്ള ഒരു ഷാൾ തലയിലൂടെയും തോളിലൂടെയും വളരെ വൃത്തിയായി താത്ത പുതച്ചിരുന്നു.
ആ വസ്ത്രം താത്തയുടെ അരക്കെട്ടിൽ വല്ലാതെ മുറുകിക്കിടക്കുന്നതിനാൽ, വടിവൊത്ത അരക്കെട്ടും വിരിഞ്ഞ ചന്തികളും സാധാരണയേക്കാൾ കൂടുതൽ ആകൃതിയോടെ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
കൈമുട്ടുകൾ വരെ നീണ്ട കൈകളും ആ വസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയായിരുന്നു. മാന്യമായ വേഷമാണെങ്കിലും താത്തയുടെ വിരിഞ്ഞ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വളവുകളും വസ്ത്രത്തിലൂടെ എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. താത്ത വാതിലടച്ച് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ ആ മുഖത്തെ ഐശ്വര്യം എന്നെ വീണ്ടും വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു.
