തന്നെയാണെന്ന്. കല്യാണമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഈ വീടിനുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടുമ്പോൾ നമ്മൾക്ക് ഇതൊക്കെ ചെയ്യാന് ഒരു മടി കാണും.”
മിസ്സ് തന്റെ മുടി പതുക്കെ ഒന്ന് ഒതുക്കി കെട്ടി. “എന്തായാലും കുറെ കാലത്തിന് ശേഷം മനസ്സിന് ഒരു ഉന്മേഷം തോന്നി. പഴയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു സുഖമുണ്ട്.” അവർ രണ്ടുപേരും അല്പനേരം അവരുടെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓരോ ചെറിയ ചെറിയ ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെച്ചു.
പഴയ ഓർമ്മകൾ പുതുക്കിയപ്പോൾ മനസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു ഉന്മേഷം തോന്നുന്നുണ്ട്.”
അവർ രണ്ടുപേരും അവരുടെ ഹോസ്റ്റൽ ജീവിതത്തിലെ തമാശകളും യാത്രകളും ഒക്കെ ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് സബീനത്ത എന്നെയും അവരുടെ
സംഭാഷണത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചു. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും പഴയ കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഇടയ്ക്കൊക്കെ മിസ്സ് തന്റെ നൈറ്റിയുടെ നെക്ക് ഒന്ന് ശരിയാക്കുന്നതും ഇത്താത്ത എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കുന്നതും മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക മനോഹാരിത നൽകി.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണ് പുറത്ത് ബെല്ലടിച്ചത്. “ആഹാ, ഫുഡ് വന്നല്ലോ,” എന്നും പറഞ്ഞ് റീന മിസ്സ് വേഗം എഴുന്നേറ്റു. മിസ്സിന്റെ കൂടെത്തന്നെ സബീനത്തയും പുറത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ പതുക്കെ അവരുടെ പിന്നാലെ ചെന്നു.
മിസ്സ് വാതിൽ തുറന്ന് ഡെലിവറി ബോയിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഫുഡ് പാഴ്സൽ വാങ്ങി പൈസ കൊടുത്തു.
മിസ്സ് തിരിഞ്ഞതും ഞാൻ പാഴ്സൽ കയ്യിൽ വാങ്ങി. “മിസ്സേ, ഞാൻ ഇത് അടുക്കളയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാം,” എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു. ഇത്താത്തയും മിസ്സും എന്റെ കൂടെത്തന്നെ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു.
truth or dare അടുത്ത ഭാഗത്ത് തുടരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു
ഇതുപോലെ പതിയെ തന്നെ പോകട്ടെ