വെറുതെ കളിച്ചാല് ഒരു രസവും ഉണ്ടാവില്ല അത് കൊണ്ട് നമുക്ക് ഒരു പണിഷ്മെറ്റ് വെക്കാം എന്ന് ഇത്ത പറഞ്ഞു.
സബീനത്ത ശിക്ഷാവിധിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ റീന മിസ്സ് ഒന്ന് പതറി. തന്റെ തടിച്ച തുടകളിൽ കൈകൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് മിസ്സ് സബീനത്തയെ നോക്കി.
”എടീ സാബീ… അത്രയ്ക്കൊക്കെ വേണോ? ഇതൊരു കളിയല്ലേ? മുഖത്ത്
അടിക്കുക എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ അത് കുറച്ച് കൂടില്ലേ?” മിസ്സിന്റെ സ്വരത്തിൽ ചെറിയൊരു പേടി നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്ലീവ്ലെസ് നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ മിസ്സിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വേഗത്തിലാകുന്നത് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.
സബീനത്ത വിട്ടുകൊടുക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവൾ ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ മിസ്സിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. “അത് വേണം റീനേ… ശിക്ഷ കടുപ്പമല്ലെങ്കിൽ ഈ കളിക്ക് ഒരു രസവും ഉണ്ടാവില്ല. സത്യം പറയാനും പറഞ്ഞ കാര്യം ചെയ്യാനും ഒരു പേടി വേണ്ടേ? എന്നാലല്ലേ ഇതിലൊരു ആവേശം വരൂ.”
ഇത്താത്ത പതുക്കെ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. “എന്താ ഷാജൂ, നിനക്ക് സമ്മതമല്ലേ? തോൽക്കുന്നവർക്ക് അടി കിട്ടുമെന്ന് ഉറപ്പായാൽ നമ്മൾ സീരീസ് ആയിട്ട് കളിക്കില്ലേ?”
”അതെ ഇത്താത്താ… കളി ആകുമ്പോൾ കുറച്ച് ടൈറ്റ് ആകുന്നതാണ് നല്ലത്. മിസ്സിന് പേടിയുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്ക് മാറ്റാം,” ഞാൻ മിസ്സിനെ ഒന്ന് പ്രകോപിപ്പിക്കാനായി പറഞ്ഞു.
എന്റെ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ മിസ്സിന് ഒരു വാശിയായി. “എനിക്ക് പേടിയൊന്നുമില്ല! എന്നാൽ പിന്നെ അങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ. നിയമങ്ങൾ പാലിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്,” മിസ്സ് തന്റെ നൈറ്റിയുടെ നെക്ക് പതുക്കെ ഒന്ന് ശരിയാക്കി തറയിൽ ഒന്നുകൂടി ഉറച്ചിരുന്നു.
truth or dare അടുത്ത ഭാഗത്ത് തുടരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു
ഇതുപോലെ പതിയെ തന്നെ പോകട്ടെ