സബീനത്തയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ‘ഏയ് ഇല്ല ഇത്ത, ഞാൻ അങ്ങനെ അധികം ആരോടും സംസാരിക്കാറില്ല.’
’പഠിത്തം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ നിനക്ക് നല്ലൊരു ജോലി ഒക്കെ ശരിയാക്കണ്ടേ? അപ്പോൾ പിന്നെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ ഇരുന്നാൽ മതിയോ?’ സബീനത്ത ഒരു മുതിർന്ന ആളെപ്പോലെ ഉപദേശിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ ആ ഉപദേശത്തിനിടയിലും സബീനത്തയുടെ ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രധാരണവും നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള കുറഞ്ഞ അകലവും എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനാക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.
സബീനത്ത ടിവിയിലേക്ക്
നോക്കിക്കൊണ്ട് സംസാരം തുടർന്നു. ‘പഠിത്തം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞാൽ നിനക്ക് നല്ലൊരു ജോലി ഒക്കെ ശരിയാക്കണ്ടേ കുട്ടൂ? അപ്പോൾ പിന്നെ നിന്റെ ജീവിതം തന്നെ അങ്ങ് മാറില്ലേ?’
സബീനത്ത സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കിടെ സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്റെ മുടി പതുക്കെ ഒതുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രം കാരണം കൈകൾ ഉയർത്തുമ്പോൾ സബീനത്തയുടെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകൾ കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു. ഞാൻ ടിവിയിൽ നോക്കിയിരിക്കുകയാണെന്ന് ഭാവിക്കുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണ് സബീനത്തയുടെ ആ ശരീരത്തിലായിരുന്നു.
’പഠിത്തം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് ഒരു നിലയിലായിട്ട് വേണം നിനക്ക് നല്ലൊരു പെണ്ണിനെ ആലോചിക്കാൻ. നേരത്തെ നീ പറഞ്ഞതുപോലെ നല്ല ഭംഗിയുള്ള,
നല്ല ഷേപ്പുള്ള ഒരാളെ തന്നെ നിനക്ക് കിട്ടട്ടെ,’ എന്ന് പറഞ്ഞ് സബീനത്ത എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. നേരത്തെ ഞാൻ സബീനത്തയെ വർണ്ണിച്ച കാര്യം സബീനത്ത മറന്നിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്ക് അപ്പോൾ മനസ്സിലായി.
