ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സബീനത്ത തന്റെ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ ചെവിക്ക് പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു. ‘നീ ഇങ്ങനെ പാവമായി നടന്നാൽ മതിയോ? നിനക്കും വേണ്ടേ ഒരല്പം കുസൃതിയൊക്കെ…’ എന്ന് പറഞ്ഞ് സബീനത്ത എന്നെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി.”
സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ സബീനത്തയ്ക്ക് ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രം വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. പ്രത്യേകിച്ച് ആ സ്നാക്സ് കഴിക്കാൻ വേണ്ടി ടേബിളിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നപ്പോൾ വസ്ത്രം ശരീരത്തോട് വല്ലാതെ മുറുകി നിന്നു.
’എന്തോ ഒരു മുറുക്കം പോലെ…’ സബീനത്ത പതുക്കെ പിറുപിറുത്തു.
എന്റെ കൺമുന്നിൽ വെച്ചുതന്നെ സബീനത്ത തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് ആ വസ്ത്രം തോളിൽ നിന്നും മാറത്തുനിന്നും പതുക്കെ വലിച്ചു
നീക്കാൻ (Loose) ശ്രമിച്ചു. ആ വസ്ത്രം അല്പം അയക്കാൻ വേണ്ടി സബീനത്ത ശരീരം ഒന്ന് വെട്ടിച്ചപ്പോൾ, ആ ഇറുകിയ തുണിക്കുള്ളിലെ ശരീരത്തിന്റെ ചലനങ്ങൾ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടി. സബീനത്ത വസ്ത്രം വലിച്ച് ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്തോറും അതിന്റെ വടിവുകൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു വരികയായിരുന്നു.
’ഈ വസ്ത്രം എനിക്ക് കുറച്ച് ടൈറ്റ് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു കുട്ടൂ… ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ,’ എന്ന് പറഞ്ഞ് സബീനത്ത വീണ്ടും തന്റെ വസ്ത്രം വയറിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും താഴേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. ആ സമയത്ത് സബീനത്തയുടെ കണ്ണ് എന്റെ നോട്ടത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ഞാൻ അത് നോക്കുന്നത് സബീനത്ത അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
എങ്കിലും അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ
