തിരികെ ഹാളിലേക്ക് വന്നു. കുഞ്ഞിനെ തോളിൽ വെച്ച് പതുക്കെ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, സബീനത്തയുടെ ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രം കുഞ്ഞിന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ വലിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സബീനത്ത എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ‘ഇവൻ എഴുന്നേറ്റാൽ പിന്നെ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല കുട്ടൂ…’
സബീനത്ത കുഞ്ഞിനെ മടിയിൽ ഇരുത്തി അവന് ഭക്ഷണം കൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. കുഞ്ഞിന് ഭക്ഷണം കൊടുക്കുന്നതിനിടയിലും സബീനത്ത എന്നോട് വിശേഷങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞ് ഇടയ്ക്കിടെ സബീനത്തയുടെ ആ ഇറുകിയ വസ്ത്രത്തിൽ പിടിച്ചു വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാഴ്ചകളിൽ നിന്നും കണ്ണ് മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ ഇരുന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് പുറത്ത് ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം
കേട്ടത്. ‘സബീനൂ… കുട്ടൂ…’ എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഉമ്മ അകത്തേക്ക് കടന്നു വന്നു. ഉമ്മയെ കണ്ടതും ഞാൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. സബീനത്തയും ഉമ്മയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
’ആഹാ, നിങ്ങൾ ഇവിടെ സംസാരത്തിലായിരുന്നോ? പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞോ?’ ഉമ്മ ചോദിച്ചു.
’കഴിഞ്ഞു ഉമ്മച്ചി, ഞങ്ങൾ കുറച്ചു നേരം ടിവി കണ്ട് ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു,’ സബീനത്ത മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഉമ്മ വന്നതോടെ അവിടെ നിൽക്കുന്നത് അത്ര ശരിയല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. മാത്രമല്ല, സബീനത്തയുടെ ആ നോട്ടങ്ങളും കളിയാക്കലുകളും കാരണം എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായ പരവേശത്തിന് ഒരു മാറ്റം വേണമായിരുന്നു. ‘എന്നാൽ ശരി ഇത്ത, ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ. ബാക്കി നമുക്ക് നാളെ
നോക്കാം,’ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ബാഗും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
നന്നായി എഴുതി ഫലിപ്പിച്ചു…..🥰🥰
സൂപ്പർ…..🔥🔥🔥
😍😍😍😍
പെട്ടെന്ന് വാ ബ്രോ