പാലിന്റെയും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെയും ഗന്ധം കലർന്ന നിമിഷം വല്ലാത്തൊരു ലഹരിയായിരുന്നു.
ഹൻസിബ: “ഓഹ്… ഷാജൂ… അവിടെ നക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വീണ്ടും എന്തോ പോലെയാകുന്നു… നിന്റെ ഈ സ്നേഹം… ഇത് മതി എനിക്ക് എന്നും…”
ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ വയറിലെ പാലിലും രക്തത്തിലും എന്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. നനഞ്ഞ ചർമ്മത്തിൽ ഞാൻ പതുക്കെ നാവോടിച്ചു. അവളുടെ തുടകളിലേക്ക് നീങ്ങിയ ഞാൻ, അവിടുത്തെ ആ ചുവന്ന രക്തപ്പാടുകളിൽ ചുംബനങ്ങൾ നൽകി അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ആദ്യരാത്രിയുടെ വേദനയെ എന്റെ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ പതുക്കെ മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു.
ഹൻസിബ എന്റെ തലമുടിയിൽ വിരലുകൾ കോർത്ത്, ആ സുഖത്തിൽ
കട്ടിലിൽ തളർന്നു കിടന്നു. മുറിയിൽ ഞങ്ങളുടെ കിതപ്പും പ്രണയത്തിന്റെ നിശബ്ദതയും മാത്രം ബാക്കിയായി.
