”ശരി ഉമ്മ, ഞാൻ കോളേജിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങുവാ. കുറച്ച് നോട്ട്സ് എഴുതാനുണ്ട്,” ഞാൻ പാതിവഴിയിൽ ഭക്ഷണം നിർത്തി എഴുന്നേറ്റു.
”ഇപ്പഴോ? ക്ലാസ്സ് കഴിയാറായല്ലോ,” ഉമ്മ അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
”കുറച്ച് ലേറ്റ് ആയാലും സാരമില്ല, എനിക്ക് അവളെ… അതായത് അജയ്യെ കാണണം,” ഞാൻ വാക്കിടറി തിരുത്തി പറഞ്ഞു. ഭാഗ്യത്തിന് ഉമ്മ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
മുറിയിൽ പോയി ബാഗും എടുത്ത് ഇറങ്ങുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ലക്ഷ്യം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. കോളേജ് വിടുന്ന നേരത്ത് ഗേറ്റിന് പുറത്ത് അവളെ കാത്തുനിൽക്കണം. അവൾ പറഞ്ഞ ആ പുതിയ ഉടമ്പടി പ്രകാരം ഇന്നും എന്തെങ്കിലും
നടക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു.
ആലോചിച്ചതുപോലെ ഒന്നുമല്ല നടന്നത്. കോളേജിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത് ഇന്ന് സ്ട്രൈക്ക് ആണെന്ന്. സമയം നോക്കിയപ്പോൾ 2:30 ആയിട്ടേയുള്ളൂ. വെറുതെ വീട്ടിൽ പോയി ഇരിക്കാൻ ഒരു മൂഡ് തോന്നാത്തതുകൊണ്ട് അടുത്തുള്ള തിയേറ്ററിൽ ഒരു സിനിമയ്ക്ക് കയറാൻ തീരുമാനിച്ചു.
അജയ്യെ വിളിച്ചു നോക്കി, പക്ഷേ കിട്ടുന്നില്ല. അവളുടെ ഫോണും സ്വിച്ച്ഡ് ഓഫ് ആണ്. എവിടെപ്പോയി കിടക്കുകയാണോ ആവോ! അവസാനം ഒരൊറ്റയ്ക്ക് തന്നെ ഷോയ്ക്ക് കയറി. തിയേറ്ററിൽ നോക്കിയപ്പോൾ ആകെ മുപ്പതോ നാല്പതോ പേരേയുള്ളൂ. ലൈറ്റുകൾ അണഞ്ഞു, സിനിമ തുടങ്ങി—’4 ഫ്രണ്ട്സ്’.
എന്റെ ജീവിതത്തിൽ കണ്ടതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും ബോറൻ പടമായിരുന്നു അത്.
സ്ക്രീനിൽ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ എനിക്ക് ഒട്ടും കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇരുട്ടിൽ ആ സീറ്റിൽ ചാരിയിരിക്കുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും ആ രാത്രിയിലേക്ക് തന്നെ പോയി. അവൾ പറഞ്ഞ ഓരോ വാക്കും, ആ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിങ്ങലായി നിന്നു.
