ഇക്ക എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ സംശയം കണ്ടപ്പോൾ സബീനത്ത ഉടനെ തന്നെ എന്നെ ഇക്കയ്ക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി.
”ഇക്ക, ഇത് നമ്മുടെ അയൽപക്കത്തെ ഷാജുവാണ്. ഉമ്മയുടെ മോൻ. പണ്ട് നമ്മുടെ വീട്ടിലൊക്കെ എപ്പോഴും വരാറുള്ളതാ. ഇപ്പോൾ കോളേജിലൊക്കെ പഠിക്കുകയാവും അല്ലേടാ?” സബീനത്ത വളരെ സ്വാഭാവികമായി ഇക്കയോട് പറഞ്ഞു.
ആ വാക്കുകളിൽ പണ്ട് ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ നടന്ന ആ വന്യമായ രഹസ്യങ്ങളുടെ ഒരു ലാഞ്ചന പോലും അവർ പുറത്തു കാട്ടിയില്ല.
”ആഹാ… ഷാജുവാണോ ഇത്? ഒരുപാട് വലുതായല്ലോ. കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയില്ല,” ഇക്ക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ഇക്കയ്ക്ക് കൈ കൊടുത്തു. സബീനത്തയുടെ ആ മനക്കട്ടി കണ്ട് എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി. തന്റെ കാമുകനെ ഭർത്താവിന് മുന്നിൽ തികച്ചും നിഷ്കളങ്കനായ ഒരു അയൽപക്കക്കാരനായി അവതരിപ്പിക്കാൻ അവർക്ക് ഒരു പ്രയാസവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
”നീ ഒറ്റയ്ക്കാണോ വന്നത് ഷാജൂ?” ഇക്ക ചോദിച്ചു.
”അതെ ഇക്ക, കോളേജിൽ സ്ട്രൈക്ക് ആയതുകൊണ്ട് വെറുതെ ഒന്ന് കയറിയതാ,” ഞാൻ പറഞ്ഞു. സംസാരിക്കുമ്പോഴും എന്റെ കണ്ണുകൾ
സബീനത്തയുടെ മുഖത്തായിരുന്നു. ഇക്ക ശ്രദ്ധിക്കാത്ത നേരം നോക്കി സബീനത്ത എനിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക നോട്ടം നൽകി. ആ പഴയ മഴക്കാലത്തെ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും ആ ഒരൊറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
”ഞങ്ങൾ ഇന്ന് വെറുതെ ഒന്ന് ഇറങ്ങിയതാ. നീ എന്തായാലും വന്നല്ലോ, സിനിമ കഴിഞ്ഞ് നമുക്ക് കാണാം,” ഇക്ക പറഞ്ഞു.
സബീനത്ത പതുക്കെ ഇടയ്ക്ക് കയറി പറഞ്ഞു, “ഷാജൂ, നിന്റെ കയ്യിൽ ഇപ്പോൾ പുതിയ ഫോൺ നമ്പർ ഒക്കെ കാണുമല്ലോ. അത് ഇക്കയ്ക്ക് ഒന്ന് കൊടുത്തേക്ക്. എപ്പോഴെങ്കിലും കാണുമ്പോൾ വിളിക്കാമല്ലോ.”
