മിസ്സ് ക്ലാസ്സെടുക്കുമ്പോൾ സത്യത്തിൽ ബുക്കിലേക്ക് നോക്കാൻ തോന്നാറില്ല,” അജയ് പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ആ കുസൃതി ഒളിച്ചുവെക്കാൻ അവൻ
ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
റീന മിസ്സ് ബുക്കിൽ നിന്ന് തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി. ആ നിഷ്കളങ്കമായ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ചെറിയ സംശയം നിഴലിച്ചു. “അതെന്താ അജയ്? എന്റെ ക്ലാസ്സ് അത്രയ്ക്ക് ബോറാണോ?”
”അല്ല മിസ്സ്,” അജയ് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. “ബോറടിച്ചിട്ടല്ല… മിസ്സ് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാൻ വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന ആ… എക്സാമ്പിളുകൾ… അതൊക്കെ വളരെ ആകർഷകമാണ്. പിന്നെ മിസ്സിന്റെ ആ പ്രസന്റേഷൻ… സത്യം പറയാമല്ലോ, അതൊരു വല്ലാത്ത കാഴ്ചയാണ്. ആരും ശ്രദ്ധിച്ചു പോകും.”
മിസ്സിന്റെ മുഖം പതുക്കെ ചുവക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. അജയ്യുടെ വാക്കുകളിലെ ഇരട്ടയർത്ഥം മിസ്സിന് പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായിട്ടില്ലെങ്കിലും, അതൊരു പുകഴ്ത്തലാണെന്ന് അവർക്ക്
തോന്നിയിരിക്കണം. ആ ഇളം നീല ഷിഫോൺ സാരിക്കുള്ളിലെ വലിയ മാറിടങ്ങൾ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ ഒന്നുകൂടി ഉയർന്നു താഴ്ന്നു.
”ഓഹ്… താങ്ക്യൂ അജയ്. ഞാൻ പരമാവധി ലളിതമായി കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാനാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്,” മിസ്സ് ലജ്ജയോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആ ചിരിയിൽ അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ വിരിഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ നോട്ടം വീണ്ടും ആ മാറിൽ തന്നെ ഉടക്കി നിന്നു.
”അതെ മിസ്സ്, മിസ്സിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ വളരെ ലളിതമാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ഈ സാരി… ഈ കളർ മിസ്സിന് ഭയങ്കരമായിട്ട് ചേരുന്നുണ്ട്. മിസ്സിന്റെ ആ ഒരു… ഷേപ്പ്, അത് ഈ സാരിയിൽ കറക്റ്റ് ആയിട്ട് അറിയാൻ പറ്റുന്നുണ്ട്,” അജയ് ഒട്ടും മടികൂടാതെ പറഞ്ഞു.
