ഞാൻ മിററിലൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ മിസ്സ് പുരികം ചുളിച്ചു എന്നെ നോക്കുകയാണ്.
റീന മിസ്സ്: “നിനക്ക് ഫാഷൻ ഡിസൈനിംഗിന് പോയാൽ പോരായിരുന്നോ? എന്തിനാടാ ഈ കോഴ്സിന് ചേർന്ന് വെറുതെ സമയം കളയുന്നത്? എന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അളവും സ്റ്റൈലും നോക്കി നടക്കാൻ നല്ല വിവരമുണ്ടല്ലോ നിനക്ക്!”
മിസ്സ് എന്നെ കളിയാക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായെങ്കിലും ഞാൻ വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. ഞാൻ വണ്ടി പതുക്കെ ഒന്നു കൂടി വേഗത കുറച്ചു.
ഞാൻ: “മിസ്സേ… ഫാഷൻ ഡിസൈനിംഗ് പഠിക്കണമെന്നൊന്നുമില്ല ഒരു പെണ്ണിന്റെ യഥാർത്ഥ ഭംഗി
തിരിച്ചറിയാൻ. മിസ്സിനെപ്പോലെ നല്ല ഉയരവും വിരിഞ്ഞ ശരീരവുമുള്ള ഒരാൾക്ക് മുട്ടു വരെ നിൽക്കുന്ന വൺപീസോ അല്ലെങ്കിൽ നല്ല ടൈറ്റ് ആയ ജീൻസും ടോപ്പും ഒക്കെ ഇട്ടാൽ… പടച്ചോനെ, മിസ്സിനെ കണ്ടാൽ ഏതെങ്കിലും സിനിമയിലെ നായികയാണെന്നേ പറയൂ. മിസ്സ് എപ്പോഴും ഈ ലൂസ് ആയ ചുരിദാർ ഇട്ട് ആ ഭംഗി വെറുതെ കളയുകയാ.”
റീന മിസ്സ്: (ഒന്ന് കടുപ്പത്തിൽ) “ഷാജൂ! നീ നിന്റെ പരിധി മറക്കരുത് കേട്ടോ. ജീൻസും ടോപ്പും ഒക്കെ ഇട്ട് വരാൻ ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയല്ല. നീയൊരു സ്റ്റുഡന്റ് ആണെന്ന ബോധം വേണം.”
ഞാൻ: “അതാണ് മിസ്സേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്, നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഇത് കേട്ടാൽ മതിയെന്ന്. മിസ്സിന്റെ ഈ ഗൗരവം ഒക്കെ വെറുതെയാ. മിസ്സിന്റെ
ഉള്ളിൽ പുറത്തു കാണിക്കാത്ത വളരെ മോഡേൺ ആയ ഒരു സ്ത്രീ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. ആ രൂപത്തിന് ചേരുന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചാൽ മിസ്സ് ഈ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയായ ടീച്ചറായി മാറും.”
കഥ അടിപൊളി ആണ് ബ്രോ… ബാക്കി ഉള്ളവരുടെ സപ്പോർട്ട് കുറവ് എന്ന് വിചാരിച്ചു ഇത് നിർത്തരുത്.. തുടരുക…