ഞാൻ: “അയ്യോ മിസ്സേ… സർ വാങ്ങിത്തരുന്നില്ല എന്നല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ സർ വാങ്ങിത്തരുന്നത് ഒരു ഭർത്താവിന്റെ താല്പര്യങ്ങൾ ആയിരിക്കും. ഞാൻ പറയുന്നത് ഈ കാലത്തെ പിള്ളേരുടെ ഒരു കാഴ്ചപ്പാടാണ്. മിസ്സ് എപ്പോഴും സാറിന്റെ താല്പര്യത്തിന് മാത്രം ജീവിച്ചാൽ മതിയോ? മിസ്സിന് സ്വന്തമായി ഒരു മാറ്റം ആഗ്രഹമില്ലേ? പിന്നെ സാറിനെക്കാളും മിസ്സിനെ കൂടുതൽ സമയം കാണുന്നത് ഞങ്ങൾ സ്റ്റുഡന്റ്സ് അല്ലേ?”
എന്റെ ആ മറുപടി കേട്ടപ്പോൾ മിസ്സിന്റെ ചിരി പതുക്കെ മാഞ്ഞു. മിസ്സ് കുറച്ചു നേരം നിശബ്ദയായി.
റീന മിസ്സ്: “നീ എന്താടാ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത്? എനിക്ക് തോന്നുന്നു
നിന്നോടുള്ള കൂട്ട് അത്ര ശരിയല്ലെന്ന്.
റീന മിസ്സ്: (അല്പം ഗൗരവത്തോടെ) “മതി ഷാജൂ… നമ്മൾ സംസാരിച്ച് ഒരുപാട് ദൂരേക്ക് പോകുന്നുണ്ട്. നീ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിൽ ശ്രദ്ധിക്ക്. കൂടുതൽ ഉപദേശമൊന്നും എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വേണ്ട.”
മിസ്സ് അത് പറഞ്ഞതോടെ ഞാൻ മിണ്ടാതെയായി. ബുള്ളറ്റിന്റെ എൻജിൻ ശബ്ദം മാത്രം ആ വഴിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. മിസ്സ് എന്റെ പിന്നിൽ അല്പം അകലം പാലിച്ചാണ് ഇരിക്കുന്നത്. ഏകദേശം അഞ്ചു മിനിറ്റോളം ആ നിശബ്ദത തുടർന്നു. പക്ഷേ ആ നിശബ്ദതയിലും മിസ്സിന്റെ ചിന്തകൾ ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളിൽ ഉടക്കി നിൽക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
പതുക്കെ മിസ്സ് തന്നെ ആ മൗനം വെടിഞ്ഞു. പക്ഷേ നേരത്തെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങളല്ല മിസ്സ് ചോദിച്ചത്.
റീന മിസ്സ്: “എടാ ഷാജൂ… നിന്റെ വീട് എവിടെയാടാ? നിന്റെ ഉമ്മയും ഉപ്പയുമൊക്കെ എന്ത് ചെയ്യുന്നു?”
കഥ അടിപൊളി ആണ് ബ്രോ… ബാക്കി ഉള്ളവരുടെ സപ്പോർട്ട് കുറവ് എന്ന് വിചാരിച്ചു ഇത് നിർത്തരുത്.. തുടരുക…