ഇന്നലെ ഞാൻ കൊടുത്ത കുറിപ്പ് ഓർമ്മയുള്ളതുകൊണ്ട്, എന്റെ ആ പുകഴ്ത്തൽ കേട്ടതും മിസ്സിന്റെ
വെളുത്ത മുഖം പെട്ടെന്ന് നാണം കൊണ്ട് ചുവന്നു. മിസ്സ് പതുക്കെ തന്റെ അഴിച്ചിട്ട മുടിയിൽ ഒന്ന് വിരലോടിച്ചു കൊണ്ട് നോട്ടം താഴേക്ക് മാറ്റി.
”നീ വല്ലാത്തൊരു ടൈപ്പ് ആണല്ലോ ഷാജു,” എന്ന് മിസ്സ് പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു. “മതി പുകഴ്ത്തിയത്, ഇനി നീ പോയി ലഞ്ച് കഴിക്ക്. വൈകുന്നേരം കാണാം.”
സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ നിന്നും റീന മിസ്സിന്റെ ആ നാണം കലർന്ന ചിരിയും കണ്ട് ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് വിസ്മയ വരാന്തയുടെ അറ്റത്ത് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത്. അജയ് അപ്പോഴും ഗ്രൗണ്ടിലായിരുന്നു. അവൾ എന്നെ കണ്ടതും പതുക്കെ കണ്ണുകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
”ഷാജൂ… ലൈബ്രറി വരെ ഒന്ന് വരാമോ? എനിക്കൊരു ബുക്ക് എടുക്കാൻ നിന്റെ സഹായം വേണം,” അവൾ മറ്റുള്ളവർ കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ
മറ്റൊരു ദാഹമുണ്ടായിരുന്നു.
ലൈബ്രറിയുടെ ഏറ്റവും അറ്റത്തെ, പഴയ പുസ്തകങ്ങൾ അടുക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന ആ വിജനമായ മൂലയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നിന്നു. എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവൾ പതുക്കെ ചോദിച്ചു:
”എന്താ ഷാജൂ നിന്റെ ഉദ്ദേശം? ആ പുതിയ മിസ്സും നീയും തമ്മിൽ എന്താ പരിപാടി? ക്ലാസ്സിൽ അവൾ നിന്റെ ഡെസ്കിൽ വന്ന് ചാരി നിൽക്കുന്നതും നിന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നതും ഒക്കെ ഞാൻ കണ്ടതാ. സത്യം പറ… ആ മിസ്സിനെ നീ ഒന്ന് വളച്ചെടുക്കാൻ പ്ലാൻ ഉണ്ടോ?”
ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈ വെച്ച് അവളെ എന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞു പുണർന്നു. “അതൊക്കെ പോട്ടെടി… നീ എന്തിനാ ഇപ്പോൾ അതൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത്?”
