വിസ്മയ പോയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും മിസ്സ് ഉടനെ വണ്ടിയിൽ കയറിയില്ല. “ഷാജു…
നമുക്ക് ഒരു അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് പോയാൽ മതി. എല്ലാവരും ഒന്ന് പോകട്ടെ,” മിസ്സ് ചുറ്റും നോക്കി പതുക്കെ പറഞ്ഞു. താൻ ഒരു സ്റ്റുഡന്റിന്റെ വണ്ടിയിൽ കയറി പോകുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ എന്നൊരു പേടി മിസ്സിനെ അപ്പോഴും അലട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാൻ ശരിയെന്ന് തലയാട്ടി. ആ അഞ്ച് മിനിറ്റ് ഞങ്ങൾ ബുള്ളറ്റിന്റെ അരികിൽ വെറുതെ നിന്നു. ആ നിശബ്ദതയിൽ മിസ്സ് എന്തോ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.
ഞാൻ: “അല്ല മിസ്സേ… വിസ്മയ പറഞ്ഞത് മിസ്സ് കേട്ടില്ലേ? കണ്ടില്ലേ, അവൾക്കും അതേ അഭിപ്രായമാ. മിസ്സ് എന്തിനാ ഈ പഴയ സ്റ്റൈലിൽ തന്നെ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നത്? കുറച്ചുകൂടി മോഡേൺ ആയിക്കൂടെ?”
റീന മിസ്സ്: (പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ) “എടാ… അവൾ പറഞ്ഞത് കേട്ടപ്പോൾ
എനിക്കും തോന്നി. എനിക്ക് ഡ്രസ്സിംഗിനെക്കുറിച്ച് അത്ര ധാരണയൊന്നുമില്ല ഷാജു. നിങ്ങൾ പിള്ളേർക്ക് അതിന്റെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നന്നായി അറിയാമായിരിക്കും. എങ്കിലും ഒരു ടീച്ചർ ആകുമ്പോൾ ചില പരിമിതികളില്ലേ?”
ഞാൻ: “അതൊക്കെ വെറുതെയാ മിസ്സേ. മോഡേൺ ഡ്രസ്സ് ഇട്ടാൽ ടീച്ചർ അല്ലാതാകുമോ? മിസ്സ് ഒന്ന് ട്രൈ ചെയ്തു നോക്ക്. വിസ്മയ പറഞ്ഞത് പോലെ നല്ല സെക്സി ലുക്കുള്ള മോഡേൺ സാരികളോ ഡ്രസ്സോ ഒക്കെ ഇട്ടാൽ മിസ്സിനെ കാണാൻ എന്തൊരു ഭംഗിയായിരിക്കും!”
മിസ്സ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. എന്റെയും വിസ്മയയുടെയും ഒരേപോലെയുള്ള അഭിപ്രായം മിസ്സിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു സ്പാർക്ക് ഇട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഏകദേശം അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞ് പാർക്കിംഗ് വിജനമായപ്പോൾ മിസ്സ്
