എല്ലാവരുടെയും കണ്ണിനു മുന്നിൽ ഒരു കാഴ്ചയായി മാറി. മിസ്സ് പതുക്കെ ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. ആ നോട്ടം അവസാനിച്ചത് എന്റെയും അജയ്യുടെയും കണ്ണുകളിലായിരുന്നു.
റീന മിസ്സ്: (ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ) “എന്താ… എല്ലാവരും ഇതെന്ത് നോട്ടമാ? ക്ലാസ് തുടങ്ങണ്ടേ നമുക്ക്?”
മിസ്സിന്റെ ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക കുസൃതി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ നാല് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ മിസ്സിന് വന്ന ഈ മാറ്റം കണ്ട് പിള്ളേരൊക്കെ പരസ്പരം നോക്കി ആവേശം പങ്കുവെക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിസ്മയയുടെയും മിസ്സിന്റെയും ആ കറുത്ത വേഷങ്ങൾ ഇന്ന് ക്ലാസ്സിന്റെ അന്തരീക്ഷം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
മിസ്സ് പതുക്കെ ചോക്ക് എടുത്ത് ബോർഡിന് അഭിമുഖമായി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. മിസ്സിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ
പുറംഭാഗവും, സാരി പറ്റിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ വലിയ കുണ്ടികളും ബോർഡിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നവർക്ക് ഒരു വിരുന്നായി മാറി. അജയ് എന്റെ തുടയിൽ പതുക്കെ അമർത്തിക്കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു.
”എടാ ഷാജൂ… ഈ നാല് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഇവൾ ഇങ്ങനെ മാറുമെന്ന് ആരെങ്കിലും കരുതിയോടാ? ആ പുറം കണ്ടോ… ആ സാരിയുടെ തുണി അത്രയ്ക്കും നൈസ് ആണ്. നമ്മൾ ഇന്നലെ കണ്ട മിസ്സേ അല്ല ഇത്!”
റീന മിസ്സ് ബോർഡിൽ എഴുതാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാനും അജയ്യും അങ്ങോട്ട് തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. അപ്പോഴും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു ചോദ്യം വല്ലാതെ കുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വായനക്കാരായ നിങ്ങൾക്കും ഇപ്പോൾ അത് തന്നെയാകും തോന്നുന്നത്—വെറും നാല് ദിവസം മുൻപ് ഈ
